آیا مدیرعامل پرسپولیس " نمره قبولی " میگیرد؟
کیهان ورزشی-
شکست پرسپولیس در برابر فجرسپاسی شیراز نشان داد که تیم اوسمار ویرا همچنان با مشکلات قبلی اش دست و پنجه نرم میکند. آنها برای تقویت خود، در نقل و انتقالات زمستانی مذاکراتی را با بازیکنان موردنظرشان انجام دادند، اما در نهایت، تنها موفق به جذب یک مهاجم خارجی شدند. آنچه از سر و شکل پرسپولیس در اولین دیدار نیم فصل دوم برمی آمد اشکالات اساسی در خط دفاعی، به ویژه در جناح راست بود. البته در مرکز زمین خلا یک بازیساز نیز وجود داشت. این اتفاقات نشان میدهد که مدیرعامل جدید پرسپولیس برخلاف وعده هایش در زمینه نقل و انتقالات موفق عمل نکرده و ظاهرا همین موضوع به شکافی بین مدیران باشگاه و اوسمار منجر شده است. مدیرعامل جدید سرخپوشان که در اولین روزهای آغاز به کار خود موتور صدور احکام مختلف برای دوستانش را روشن کرده بود، اگر به همان سرعتی که برای آن افراد حکم میزد در فصل نقل و انتقالات نیز فعالیت میکرد، بی شک تیمش تقویت میشد. شرایطی که در پرسپولیس میبینیم، حکم زنگ خطر را برای آنها دارد. تیم اوسمار اگر میخواهد قهرمان شود باید خیلی زود ضعفهای فنی اش را پوشش دهد. آنها اگر طی روزهای آینده و قبل از پایان زمان نقل و انتقالات اقدامی نکنند، کار سختی برای ماندن در کورس قهرمانی خواهند داشت.
فدراسیون فوتبال تقدیم میکند
تیم امید، قسمت جدید " سریال شکستها "!
سرنوشت تیم فوتبال امید از همان ابتدا مشخص بود، از آن روزهایی که در جلسات به اصطلاح کمیته فنی فدراسیون فوتبال افراد سنگ رفقای خود را به سینه میزدند و تنها موردی که لحاظ نمیشد بحث توانایی فنی گزینههای مورد نظر آقایان بود. مجید جلالی، مدیرفنی سابق فدراسیون فوتبال در همان روزها از برخی تلاشهای زیرپوستی و لابیهای بیرون فوتبالی برای انتخاب سرمربی تیم امید پرده برداشت. وی به دلیل برخی از همین دخالتهای بیرونی عطای کار در فدراسیون را به لقایش بخشید. سرانجام محصول آن جلسات انتخاب امیدرضا روانخواه به عنوان سرمربی شد، مربیای که با فشار برخی از افراد بیرون فوتبال و یک نماینده مجلس در مسیر نشستن روی نیمکت تیم امید قرار گرفت. فدراسیون فوتبال که باید آن را "فدراسیون شکست ها" بنامیم، درباره انتخاب روانخواه توضیحات روشنی نداد و با سکوت از کنار ماجرا عبور کرد؛ مثل امروز که مدیرانش به جای توضیح درباره شکست در جام ملتها و عذرخواهی، روزه سکوت گرفتهاند. بنایی که از ابتدا کج ساخته شده بود، فروریخت. نتیجه بی توجهی به مسائل فنی و گرایش به انتخابات و انتصابات مشکوک که دست افرادی غیرفوتبالی در آنها دیده میشود، چنین شکستهایی است. بدون شک در این زنجیره، روانخواه آخرین حلقه است و باید در ابتدا سراغ آنهایی رفت که استقلال فوتبال و تصمیماتی که جنبه ملی دارد را به لابیهای بیرونی گره زدهاند. مقصر اصلی این ناکامی، مدیرانی هستند که فوتبال را اداره میکنند ولی نه توانایی این کار را دارند و نه در برابر فشارهای بیرونی مقاومتی از خود نشان میدهند.
پشتپرده جدایی گلمحمدی از فولاد چیست؟
یحیی گل محمدی، سرمربی فولاد خوزستان از این تیم جدا شد. درباره فولاد و اتفاقات آن میتوان به تفصیل نوشت، اما در پس همین جدایی، کوهی از ابهام وجود دارد. اینکه سرمربی فولادیها بدون هیچ توضیحی از جمع قرمزهای اهواز جدا شود و باشگاه نیز درباره این اتفاق روشنگری نکند، نشان میدهد که هواداران خوزستانی برای مدیران این مجموعه حکم "غریبه " را دارند. در میان شایعات، این خبر شنیده شد که گل محمدی با پیشنهاد سرمربیگری تیم تراکتور روبهرو شده و به همین دلیل جلای خوزستان کرده است. البته این اتفاق تا وقتی دراگان اسکوچیچ قصد ادامه فعالیت در ایران را داشته باشد، محقق نخواهد شد. فولاد در فوتبال خوزستان تیمی محبوب و پرهوادار محسوب میشود و کمترین حق این تماشاگران دانستن واقعیت است. این انتظار از مدیرعامل و اعضای هیات مدیره باشگاه میرود که خیلی زود درباره دلایل کنار رفتن گل محمدی توضیح دهند. ما نیز با آنکه شنیدههایی از این ماجرا داریم صبر میکنیم تا حقایق را به صورت رسمی و از زبان مسئولان باشگاه بشنویم.
استقلال و تب تندی که زود عرق کرد!
ریکاردو ساپینتو در نشست خبری بعد از مسابقه با تیم تراکتور گفت: «نزدیک ۱۲ روز است که مدیریت باشگاه با من صحبتی نکرده است و نمیدانم چه اتفاقی افتاده است. حتی یک بار هم تماس نگرفتهاند. مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال با من تماس گرفت و از ماندنم تشکر و حمایت کرد.»
صحبتهای سایپنتو نشان میدهد که بین او و نفر اول باشگاه استقلال اختلافاتی وجود دارد. شاید یکی از دلایل آن، بحث پافشاری وی بر جدایی رامین رضاییان و دو بازیکن دیگر بود. باشگاه با این مسئله موافق نبود، اما حداقل درباره رامین به آن تن داد. درباره ماجرای رامین رضاییان قبلا نوشتهایم، اما اینجا ظاهرا موضوعی وجود دارد که در کنار ماجرای جدایی او قرار گرفته و به ایجاد فاصله میان سرمربی آبیها و مدیران این باشگاه منجر شده است؛ موضوعی که از آن بی اطلاعیم. همین مسئله سبب شده تا ساپینتو موضوع نرفتن از ایران را بهانه قرار دهد و دلخوری خود را عیان کند. فارغ از همه موضوعات پیرامون نرفتن ساپینتو از ایران بعد از حوادث اخیر کشور و البته ماجرای تماس مهدی تاج با او و ... - که اینها نیز به وقتش جای بحث دارد - باید پیش بینی روزهایی را کرد که مربی پرتغالی برای رودررویی با مدیران استقلال از هر مجالی بهره ببرد. اینکه چه مسائلی سبب شده که آن قاب عجیب " دست در دست بودن این مربی و علی تاجرنیا " بعد از شکست فاجعه بار در لیگ قهرمانان آسیا مقابل الوصل، به این گلایهها تبدیل شود، الله اعلم، اما از قدیم گفتهاند " تب تند زود عرق میکند " و ...
یک عمر است که این آمار فریبمان میدهد!
در نخستین ردهبندی تیمهای ملی در سال ۲۰۲۶ تیم ملی فوتبال ایران با حفظ جایگاه خود، همچنان در رتبه بیستم جهان قرار دارد و ژاپن با یک پله سقوط، در رتبه نوزدهم ایستاده است.
در بالای جدول ردهبندی مردان، تیمهای ملی اسپانیا، آرژانتین و فرانسه به ترتیب رتبههای اول تا سوم را در اختیار دارند.
در رده بندی بانوان هم تیم ایران با هدایت مرضیه جعفری با دو پله صعود در رتبه ۶۸ قرار گرفت. در رنکینگ جهانی فوتبال بانوان، تیمهای ملی اسپانیا، آمریکا و آلمان به عنوان سه تیم برتر معرفی شدهاند.
انتشار این رده بندی - که البته قرار گرفتن ایران در رتبه بیستم آن جای بسی خوشحالی دارد - یک عمر است که ما را فریب میدهد. در واقع یک عمر است که مدیران فوتبال با استناد به همین رده بندی، مدعی پیشرفت فوتبال ملی هستند، در حالی که خودمان خوب میدانیم که فوتبال ملی ایران، حتی در مقایسه با کشورهای درجه دومی آسیا پیشرفتی نداشته، وگرنه در جام کافا در برابر همان درجه دومیها به دردسر نمیافتادیم!ای کاش روزی ردهبندیای بر اساس سطح توانایی مدیران فوتبال و اثرگذاریهای مثبت آنها منتشر شود.
*حمید ترابپور