مائیس میناسیان

از دل فوتبال ارامنه، که به باشگاه «آرارات» خلاصه میشود، تاکنون بازیکنان بزرگ و زیادی توانستند با رسیدن به اوج، عصای دست تیمهای باشگاهی و ملی فوتبال کشورمان لقب بگیرند. گارنیک شهبندری، آندرانیک اسکندریان، کارو حقوردیان، وازگن صفریان، مارکار آقاجانیان، ایشخان ستآقایان، ورژ بخشی، ویگن زینعلی، پطروسیان، فرد ملکیان، ادموند بزیک، ادموند اختر، ژورس غازاریان، آندرانیک تیموریان و... از جمله این نفرات هستند. مائیس میناسیان یکی از توپچیهای گرانقدر و پرتوان ایران بود که هرچند نتوانست در تیم ملی بزرگسالان کشورمان به حق خود برسد ولی با دریافت 2 جام قهرمانی با تیم ملی جوانان، 2 جام قهرمانی با پاس تهران در جام تختجمشید و یک جام حذفی با تاج در کشور، یکی از پرافتخارترین توپچیهای جامعه ارامنه به حساب میآید. در اوج بازیگری، اوفارل سرمربی تیم ملی به او گوشزد کرد که به شلیکهای از راه دور خود تداوم ببخشد چرا که ضربههای سهمناک و سنگین او، برای سنگربانان غیرقابل مهار و کنترل بود. مائیس از این راه گلهای زیادی را به تیمهای مختلف زد. او به 2 گل بسیار زیبای خود در مسابقه با پرسپولیس یاد میکند و از طرفی اعلام میدارد به خاطر زدن گلهای زیاد به ملوان، کاسبها پوستر او را در انزلی روی تخته سیبل گذاشته تا مردم با تفنگ بادی صورت او را نشانه بگیرند و این به تلافی «گلهایی است که از او تاکنون دریافت کردهآند. مائیس در آرارات، پاس، تاج و تیمهای ملی بزرگسالان و جوانان سابقه بازیگری دارد و حتی این روزها برای تربیت نسل جوان جامعه ارامنه، رخت مربیان سازنده را بر تن کرده است. در آستانه حلول سال نوی میلادی (2017) تلفنی با آقای مائیس میناسیان، یکی از هافبکهای توانمند دهه 50 فوتبال کشورمان هم کلام شدهایم که متن این گپ و گفت در پی میآید.