سرمایه های ورزش ...
بارها به سهم خود درباره داشته‌ها و سرمایه‌های مادی و انسانی ورزش کشورمان نوشته و لزوم قدر دانستن آنها را از سرانجام وظیفه به مسئولان محترم ورزش یادآور شده‌ایم. بر این باوریم که ورزش ما برای رشد و پیشرفت بیش از این و خارج شدن از صف کشورهایی که در یک یا دو، سه رشته ورزشی مطرح هستند و قرار گرفتن در لیست کشورهای صاحب ورزش دنیا، از شرایط و ابزار و امکانات و سرمایه‌های لازم و حتی کافی برخوردار است و برای استفاده صحیح و کارساز از این سرمایه‌ها و امکانات، مدیریتی کارآمد، دلسوز و توانمند لازم است که با شناختن قدر این سرمایه‌ها و امکانات، به جای کفران نعمت، شکر نعمت به جای آورده و آنها را در مسیر پیشرفت ورزش و تامین منافع ملی و پاسخگویی مثبت به خواست و انتظارات مردمی به کار بگیرد .
هر بار و به مناسبتی از هر یک از این سرمایه‌ها و داشته‌ها، یادی کرده و نامی برده‌ایم و خوانندگان و مخاطبان با این موضوع کاملا آشنا هستند. در این شماره هم می‌خواهیم به مناسبت حرف‌های قهرمان عزیز کشورمان «علیرضا کریمی» که در جریان مسابقات کشتی آزاد و امیدهای جهان، در عین شایستگی و توانمندی برای کسب بهترین سکو، به خاطر دفاع از آرمان‌های مقدس و متعالی انقلاب اسلامی حاضر نشد با نماینده رژیم غاصب و جعلی صهیونیستی مبارزه کند، بار دیگر لزوم و اهمیت «قدرشناسی» را در ورزش خود یادآور شویم. علیرضا کریمی می‌گوید: «تابع سیاست‌های کشورم هستم... قدر مسلم نرسیدن به مدال برایم ناراحت‌کننده است، برای موفقیت سخت تلاش کرده بودم، و...»، در ادامه و پایان می‌افزاید: «امیدوارم مسئولان به گونه‌ای رفتار کنند که ورزشکار احساس کند برای کاری که انجام داده، ارزش قائل شده‌اند...». بدون اغراق و تردید کاری که جوان برومند و رعنای کشتی ایران و امثال او به مصداق این سخن مولا علی(ع) که «کونو للظالم خصماً و للمظلوم عونا» (دشمن سمتگر و یاور مظلوم باش) انجام داد، کاری است علی‌وار و اجر و پاداش آن در نزد خداوند کریم و عادل محفوظ است، اما این به معنی رفع تکلیف و مسئولیت از کسانی که در ورزش ما، کشتی ما و... ردای مسئولیت بر تن کرده‌اند نمی‌شود. آنها باید قدر این عزیزان، زحمات و فداکاری‌های آنها را بدانند، و به گفته علیرضا «به گونه‌ای رفتار کنند که ورزرشکار احساس کند برای کاری که انجام داده، ارزش قائل شده‌اند...» البته در نگاه اول قدرشناسی مسئولان از این ورزشکار عزیز و نظایراو، امری طبیعی و کاملا بدیهی به نظر می‌رسد، اما وقتی در مصاحبه دیگری از زبان کریمی داستان برخورد بعضی مسئولان (؟!) در وزارت ورزش در دفعه اول را - که علیرضا در سال 2013 برابر حریف اسرائيلی ظاهر نشد - می‌شنویم سخت نگران و متاسف می‌شویم.
کریمی می‌گوید: «وقتی پس از مسابقات سال 1392 پدرم با نامه فدراسیون کشتی به وزارت ورزش رفت... به او گفته بودند: به ما ربطی ندارد که پاداش کشتی نگرفتنش مقابل اسرائیل را بدهیم، بروید از هرکس که گفته با اسرائیل کشتی نگیرید، پاداش‌تان را بگیرید...»!!! ؟ وقتی اخبار چنین برخوردها و رفتارها و گفتارهایی را آن هم در مراکز حساس و تصمیم‌گیرنده آن می‌شنویم، حق داریم نگران شویم و بر خود واجب می‌دانیم اهمیت و لزوم «قدرشناسی» در ورزش را به آن دسته از مسئولان ورزش که دلسوزند و غیرت مسئولیت دارند، یادآور شویم و به نوبه خود تاکید کنیم که آنها باید با عملکرد خود، رفتار و اثرگذاری مخرب نامسئولان و عوضی آمده‌ها و هرهری مسلک‌های رخنه کرده در ورزش را که به چیزی جز منافع شخصی یا اهداف باندی اهمیت نمی‌دهند، خنثی نمایند و..
شب گذشته، مراسم قرعه‌کشی بیست و یکمین دوره مسابقات فوتبال جام‌جهانی برگزار و گروه و حریفان تیم ملی ایران مشخص شد. جریان و تفصیلات و نتیجه مراسم دیشب در جای دیگر مجله آمده است ضمن اینکه این مطلب قبل از انجام این مراسم به نگارش درآمده است. خوشبختانه تیم ملی فوتبال ایران در بزرگترین رویداد فوتبالی جهان و یکی از پراهمیت‌ترین میادین ورزش دنیا، که میلیاردها چشم در سراسر دنیا به آن دوخته شده است، حاضر است. این پنجمین بار است که فوتبال ایران در این میدان بزرگ حضور دارد و این خود به خود، فارغ از هرگونه نتیجه و اتفاقاتی که در جریان مسابقات می‌افتد، برای ورزش ایران یک افتخار و فراتر از آن یک «سرمایه ملی» است که از حیث روحی و روانی برای ورزش و ورزشکاران ما از اهمیت به سزایی برخوردار است. بالاتر، از لزوم شناختن قدر سرمایه‌های ملی ورزش چه در بعد انسانی و چه در ابعاد مادی سخن گفتیم، اینجا هم می‌خواهیم به بهانه مراسم قرعه‌کشی دیشب، تاکید کنیم که اهمیت حضور در جام‌جهانی فوتبال باید درک شود و به جای اینکه به اسباب «خودفریبی» و پرت شدن از مرحله منجر شود، باید باعث شود ما با شناختن توانایی‌های بالقوه و ظرفیت‌های ناشناخته و نهفته فوتبال خود، برای رشد و پیشرفت این رشته ورزشی در کشورمان بستر و شرایط لازم را فراهم آوریم.
بعد از مسجل شدن صعود فوتبال ایران به جام‌جهانی مسکو، مطرح‌ترین حرف و خواسته درباره تیم ملی فوتبال که بر زبان علاقه‌مندان فوتبال و مسئولان ورزشی و حتی غیرورزشی جاری شد، این بود که باید کاری کنیم که در این دوره تیم ملی از مرحله مقدماتی و گروهی صعود کند و گامی فراتر از دوره‌های قبل بردارد. ما نیز مثل و همزبان با این عزیزان آرزو می‌کنیم در این دور تیم ملی به این مهم فائق آید، اما همان‌طور که عرض کردیم خواسته و توقع اصلی ما از مسئولان ورزش و متولیان فوتبال این است که این‌گونه موفقیت‌ها و پیروزی‌ها که انصافا کمتر معلول برنامه‌ریزی و پیش‌بینی‌های قبلی و برنامه‌ریزی در فوتبال ماست، موجب غرور کاذب و خودفریبی آنان نشود، بلکه دستمایه و دلیلی شود، برای اینکه با اعتماد به نفس بیشتر و روحیه بالاتر، توانایی‌های بالقوه این رشته ورزشی را باور کنند و به اصلاح وضعیت نه چندان مساعد درونی آن و برنامه‌ریزی برای تقویت هرچه بیشتر فوتبال ایران اقدام نمایند و...
* سیدمحمدسعید مدنی