دیگو فورلان: مربی شدم چون دوست داشتم در دنیای فوتبال باقی بمانم

*چه شد که رو به مربیگری آوردید؟

وقتی بازیکن بودم خیلی به این موضوع فکر می‌کردم. این طور نبود که همیشه دلم بخواهد یک سرمربی بشوم اما می‌دانستم دوست دارم بعد از پایان دوران بازی‌ام باز هم در دنیای فوتبال بمانم حالا چه در پست مربی یا مدیر فوتبالی یا بخش رسانه‌ای. فوتبال در خون خانواده من است و همیشه مسابقات زیادی را تماشا می‌کنم. هنگامی که وارد دهه سوم زندگی‌ام شدم، علاقه‌ام به مربی شدن بیشتر از قبل شد اما حس می‌کردم اول باید تاکتیک‌ها و نحوه هدایت یک تیم را درک کنم تا وقتی مربی شدم، نسبت به سایر مربیان برتری داشته باشم. به عنوان بازیکن، سعی می‌کردم خودم را جای سایر بازیکنان حتی مدافعین بگذارم و یاد بگیرم چه باید بکنم و از چه کاری دوری کنم. با وجود این که هنوز هم به طور 100 درصدی مطمئن نبودم که می‌خواهم مربی شوم، شروع به گذراندن دوره‌های مربوطه کردم و همین کار سه یا چهار سال طول کشید. با این حال به نظرم داشتن این مدرک‌ها در صورتی که پیشنهاد مربیگری تیمی به من می‌شد، به کارم می‌آمد.

* و یک تیم به شما پیشنهاد مربیگری داد. پنارول...

ژولای سال گذشته به عنوان بازیکن کفش‌هایم را آویختم و در آن زمان به عنوان سفیر لالیگا و همچنین فیفا کار می‌کردم. لیگ اروگوئه به پایان رسید و پنارول قهرمان نشد. این مساله برای هواداران خیلی مهم است. در پایان سال 2019، مدیرعامل باشگاه پیش من آمد و گفت واقعا دوست دارد اولین تجربه مربیگری من با تیم اصلی باشگاه پنارول باشد. هیچوقت تصور نمی‌کردم کارم را با چنین باشگاه بزرگی در اروگوئه آغاز کنم اما گاهی اوقات وقتی شانس در خانه شما را می‌زند، باید از آن نهایت استفاده را ببرید. شرایط من درست مثل وقتی است که منچستریونایتد به سراغ اوله گونار سولشر، هم‌تیمی قدیمی من رفت. هنوز هم با او در ارتباط هستم و می‌دانم که قبل از قبول هدایت یونایتد، سال‌ها بود که مربیگری می‌کرد اما فقط خودش می‌تواند بگوید که آماده قبول هدایت یونایتد بود یا نه.

*پابلو، برادرتان را به عنوان دستیار خود انتخاب کردید...

او همیشه و در تمام مسائل دست راست من بوده و مرا در تمام دوران بازی‌ام در سراسر جهان همراهی کرده است. تنها به این خاطر که برادرم است در کنارم قرار نگرفته بلکه خود او هم به عنوان بازیکن دوران حرفه‌ای خوبی داشته است و درست مثل پدرمان در اروگوئه به قهرمانی رسیده است. پابلو در شیلی و آمریکای جنوبی هم سابقه بازی دارد. شاید به اندازه من موفق نبوده اما مدافع واقعا خوبی بود. صمیمی‌ترین دوست من است و همیشه در حال صحبت در مورد فوتبال هستیم. می‌دانم اشتیاقش به فوتبال چقدر زیاد است. او 10 سال بزرگتر از من است و به همین خاطر در حالی که از من حمایت می‌کند، گاهی اوقات نیز حرف‌هایی می‌زند که تمایلی به شنیدن آن ندارم. از نظر دفاعی، او فوق‌العاده است.

*اولین شغلتان به عنوان سرمربی با شرایطی عجیب در سراسر دنیا همراه شد. آیا توانستید قبل از همه‌گیر شدن این بیماری از حضور در این پست لذت ببرید؟

حضور در زمین مسابقه و شرکت در مسابقات حس خوبی داشت. فوتبال تمام زندگی من است. تنها در 5 مسابقه بازی کردیم که دو دیدارمان در کوپا لیبرتادورس بود و سپس مسابقات در ماه مارس به خاطر کرونا تعطیل شد. تمام مردم دنیا شرایطی مشابه داشتند.به همراه همسر و سه فرزندم در خانه‌ام در مونته‌ویدیو ماندم. در ماه ژولای تمریناتمانرا آز سر گرفتیم و واقعا از این کار لذت می‌بریم و سپس مسابقات در ماه آگوست مجددا آغاز شد.

*استانداردهای فوتبال اروگوئه در چه حد است؟

خیلی خوب است. نمی‌گویم در حد لیگ برتر انگلیس است اما مهاجمی که در انگلیس گل‌های زیادی می‌زند، در لیگ اروگوئه کار آسانی نخواهد داشت. شرایط زمین‌های مسابقه با انگلیس تفاوت دارد و سرعت بازی اندکی کمتر است. در کشورهای زیادی فوتبال بازی کرده‌ام و شرایط هر کشور با دیگری تفاوت داشته است. می‌دانم که لیگ‌های برتر دنیا همگی در اروپا هستند اما لیگ اروگوئه هم شرایط خوبی دارد و باید به آن احترام گذاشت. جمعیت کشور اروگوئه زیاد نیست اما با این وجود فوتبالیست‌های بزرگی دارد. کافی است نگاهی به تاریخچه فوتبال این کشور بیاندازید. مردم ما به این تاریخچه افتخار می‌کنند.

*تیم دیگو فورلان چه سبک فوتبالی ارائه خواهد کرد؟

فوتبال تهاجمی. به عنوان مربی اول باید موفق شوید شغلتان را حفظ کنید و برای این کار باید در مسابقات پیروز شوید. شخصا معتقدم اگر فوتبال خوبی ارائه دهید، بیشتر از این که در مسابقات شکست بخورید، به پیروزی خواهید رسید اما دوست دارم تیمم دفاعی مستحکم داشته باشد و بازیکنانم با اعتماد به نفس بالایی صاحب توپ باشند.

*آیا نکته خاصی را به مهاجمانتان آموزش می‌دهید؟

می‌توانم در گلزنی به آنها کمک کنم و راه گلزنی را نشان‌ مهاجمانمان دهم. گاهی اوقات اگر بازیکن کم داشته باشیم، خودم هم به تمرینات اضافه می‌شوم. هنوز از نظر بدنی آماده هستم اما دوست دارم معمولا از گوشه زمین نظاره‌گر تمرینات باشم!(می‌خندد) بازیکنان سوالات زیادی از من می‌پرسند و دوست دارم کمک‌شان کنم. اگر بازی آنها بهتر شود، کل تیم بهتر می‌شود.

*شما زیر نظر مربیان فوق‌العاده زیادی کار کرده‌اید. کدام‌یک بیش از سایرین رویتان تاثیر داشته است؟

همه آنها. از نحوه کار کردن آنها با بازیکنان، صداقتشان و روش صحبت با شاگردانشان چیزهای زیادی یاد گرفتم. قطعا راه‌های متفاوت زیادی وجود دارد اما همان طور که گفتید، زیر نظر مربیان بزرگی کار کرده‌ام. حالا از این تجربه استفاده می‌کنم تا بهترین عملکردم را برای تیمی داشته باشم که در تمام دوران زندگی‌ام هوادار آن بودم. این تیم توانسته در سال 1966 با شکست دادن رئال مادرید قهرمان جام اینتر کونیتننتال شود و پدرم با این تیم قهرمان آمریکای جنوبی شده است.

*آرمین زمانی