بدنامی بهتر از گمنامی؟!
همان طور که در خبر‌ها خوانده اید تیم ملی بسکتبال ایران در حالی پس از برگزاری چند دیدار دوستانه در ژاپن به ایران بازگشت که در بدو ورود به کشور، اتفاقات عجیبی برای این تیم در فرودگاه افتاد. گفته می‌شود که برخی اعضای این تیم به دلیل همراه داشتن اقلام غیرمجاز، مورد بازخواست قرار گرفته‌اند و وسایل برخی از آنها توسط پلیس فرودگاه کشف و ضبط شده است.
مهدی علی نژاد،معاون توسعه ورزش قهرمانی و حرفه‌ای وزارت ورزش و جوانان ضمن تایید این خبر گفت: متاسفانه اقلام غیر مجاز با برخی ورزشکاران بسکتبال بوده که توقیف شده است. کمیته انضباطی فدراسیون تشکیل جلسه می‌دهد تا با خاطیان برخورد شود.او در پاسخ به این سؤال که آیا وزارت ورزش نیز برخورد جدی خواهد داشت یا خیر؟ گفت: این موضوعات را فدراسیون‌ها برخورد می‌کنند. با طباطبایی رئیس‌فدراسیون صحبت کردم تا با افراد متخلف برخورد شود.
رامین طباطبایی، رئیس‌فدراسیون بسکتبال نیز بالاخره بعد از سه روز نسبت به این قضیه واکنش نشان داد و گفت: هیچ‌گونه دفاعی از این تخلف نداشته و نخواهیم داشت.جهت ضرورت حفظ حريم اخلاق و حرمت اعضاي شريف کادرفنی و بازیکنان، ضمن اینکه این موضوع از طریق مراجع مربوطه در حال رسیدگی است، این فدراسیون ضمن رد شایعات مغرضانه مرتبط با همه نفرات تیم و انتساب يک امر خلاف واقع به كل تیم ملی، که متاسفانه بهانه‌ای برای جریان‌‌سازی رسانه‌های معاند فراهم کرده، موضوع را با حساسیت تحت بررسی داشته و روند رسیدگی را از مجاری قانونی پیگیری و هم زمان با قید فوریت در دستور کار کمیته انضباطي قرار‌داده است.
پی نوشت: تیم رسانه‌ای معدود فدراسیون بسکتبال که مدتی است دایه مهربان‌تر از مادر شده‌اند، این روزها بیش از هر زمان دیگری سعی در ماله کشیدن دارند و می‌نویسند: بسکتبال به آرامش نیاز دارد وانتقاداتی که رسانه‌ها مطرح می‌کنند رنگ وبوی انتقام دارد!
این در حالیست که برخی از رسانه‌های سراپافساد که بعضا از طریق بودجه ارگان‌های حکومت ارتزاق کرده، با ظاهر سازی، گاه با قیافه و ژست‌های انقلابی، یکسره در تلاش برای پر کردن جیب و آخور خودشان هستند و به تنها چیزی که فکر نمی‌کنند مصالح ورزش و به خصوص آرامش بسکتبال است. وقتی آقایان فدراسیون نشین، رسانه‌ها را خودی و غیر خودی می‌پندارند، عاقبتش همین می‌شود. اگر به ادبیات رئیس‌فدراسیون و رسانه‌های حامی(!) دقت کنید، متوجه خواهید شد که هر دو جریان، از ادبیاتی مشخص استفاده کرده و منتقدان را معاند و انتقامجو معرفی می‌کنند!
باری؛ کمتر از بیست روز به شروع بزرگترین رویداد ورزشی جهان یعنی المپیک مانده و به جای اینکه آرامش بر بسکتبال ایران حاکم باشد، هر روز حاشیه‌ای جدید خلق می‌شود و قلب عاشقان بسکتبال بیش از هرزمان دیگری به درد می‌آید. آقای طباطبائی با این رشته دانشگاهی چه کرده‌اید که بعضی ورزشکارانش با انگ قاچاقچی در رسانه‌ها مطرح می‌شوند؟! آقای قاسمی این قدر علیه بی‌کفایتی شما نوشتیم که زبان سرخ‌مان مو در آورد.نکند معتقد به این هستید که بدنامی بهتر از گمنامی است و...؟!
اهالی بسکتبال از این بی‌در و پیکری و افتضاحات بر سرشان می‌زنند و ارتش دونفره برای تمدد اعصاب و ریلکسیشن، عازم لتونی (ببخشید به قول سایت فدراسیون لاتویا ) واسپانیا شده‌اند تا از مواهب آخرین ماه‌های دوره مدیریتی شان بهره مند شوند.
آقایان!فعلا دور، دور شماست. با پول بیت‌المال جهانگردی کنید که از عمر مدیریتی‌تان چیزی باقی نمانده است. فقط بیچاره بسکتبال که گیر چه کسانی افتاده است!
نقــد پذیر باشیــم !
تقریبا هفته‌ای نیست که از جانب برخی از اهالی بسکتبال تهدید به شکایت نشویم. فقط نمی‌دانیم چرا تهدیدات برخی از این دوستان با پیغام و پسغام فقط در حد حرف باقی می‌ماند و پای عمل که می‌رسد جا می‌زنند؟ خدمت این عزیزان عارض می‌شویم که نقادی و نقد پذیری در راستای پرسشگری و پاسخگویی، برای کمال واصلاح، سرمایهای گرانبها است. شناخت کاستیها و نواقص و تلاش در جهت رفع آنها، گامی مقدس برای اصلاح امور و بحث مورد نظر ما که به طور عام ورزش وخاصه بسکتبال است شمرده می‌شود. به جای پاسخگویی خود را به نادانی زدن، پرده پوشی بر آنچه بوده و هست یا انکار نواقص و مشکلات، واقعیتها را عوض نکرده و دردی را درمان نمیکند. چنانچه حضرت حافظ می‌فرماید:
ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم
جامه کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم
عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد است
کار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم
گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجید
گو تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم
*کامران خطیبی