شاید «خط رو خط » افتاده بود!
خبر کوتاه بود و موجز: «مسعود عماری به عنوان سرپرست تیم ملی بسکتبال انتخاب شد.»
پس از استعفای (بخوانید کنار گذاشته شدن) مسعود قاسمی از سرپرستی تیم ملی بسکتبال، فدراسیون یک «مسعود» دیگر را به جای وی انتخاب کرد. عماری که سابقه دبیری فدراسیون بسکتبال را در کارنامه دارد و به دلیل بازنشستگی مجبور شده بود از این سمت کناره‌گیری کند، در حال حاضر مدیرعامل باشگاه اکسون است.
البته یکی دوماهی می‌شود که شستمان از مذاکرات فدراسیون با ایشان خبردار شده و برای همین (وبا توجه به اطلاعاتی که از طریق منابع خبری موثق در اختیارمان قرار گرفت)، حداقل چند بار با مسعود خان عماری تماس گرفتیم تا صحت و سقم ماجرا را جویا شویم که ایشان هردفعه قویاً این مسئله را تکذیب و اعلام کردند که به هیچ عنوان سرپرستی تیم ملی بزرگسالان را نمی‌پذیرند. از ما خواستند تا از قولشان بنویسیم که این خبر صحت ندارد. حتی گفتند که در اکران خصوصی فیلم «آیدین» به کارگردانی «اشکان مهریار» که چند روز پیش برگزار شد، «حامد حدادی» هم جلو آمده و سرپرستی تیم ملی را به ایشان تبریک گفته اما به حامد هم همین حرف‌ها را زده‌اند و...
وقتی داشتیم این چند سطر را قلمی می‌کردیم، طنین صدای مسعود خان به سبک «مارلی» شریک «اسکروچ»، در گوشمان می‌پیچید و جملاتی مثل «شأن مدیرعاملی از سرپرستی تیم ملی بیشتر است »،«تجربه خوبی از همکاری با فدراسیون نداشتم »،«شرایط مطلوبی برای همکاری وجود ندارد » و... مغزمان را آزار می‌داد.
نمی دانیم.شاید دچار «اسکیزوفرنی » شده ایم و خودمان خبر نداریم، باید از سردبیر مرخصی بگیریم و در اسرع وقت به پزشک متخصص اعصاب و روان مراجعه کنیم، تا از شنیدن صداهای موهوم خلاص شویم. شاید هم «خط رو خط » افتاده بود و ما چند بار با اشخاص دیگری همکلام شده بودیم که آن گونه منتقدانه صحبت می‌کردند و مؤکداً می‌گفتند که حاضر به همکاری نیستند. خدا می‌داند...
اظهار نظرات بی‌منطق!
سیدرضا صالحی امیری، رئیس‌کمیته ملی المپیک، گاهی چنان حرف می‌زند و اظهارنظر می‌کند که گویی کاملا با ورزش بیگانه است، با نگاهی کوتاه به اظهار نظرات ایشان، نسبت به این مقوله حتما با ما هم نظر خواهید شد. قبلا هم در این باره، بسیار نوشته و نسبت به این اظهارات غیر کارشناسانه و بی‌منطق هشدار داده بودیم:
11 آبان 1400: ما باور داریم که داخل کشور تبعیضی بین دختران و پسران وجود ندارد و باید با حضور و تکرار حضور در عرصه‌های بین‌المللی ثابت کنیم که در باور، فسلفه انسان‌شناسی و اخلاقیات‌مان تبعیضی نداریم. بنابراین حضور دختران بسکتبالیست جدای از نتیجه از این نظر برای‌مان مهم است. استرس نداشته باشید. شک ندارم در سال‌های آتی در آسیا می‌درخشید، مدعی المپیک می‌شوید و ما روزی شما را از قاب تلویزیون در المپیک می‌بینیم. اگر در پاریس این اتفاق نیفتد در لس‌آنجلس خواهیم دید چون انگیزه و اراده دختران ما خیلی زیاد است.
17تیر1400: نباید توقعات را بالا ببریم. 11 هزار نفر به المپیک راه یافتند و هزار و 300 نفر روی سکو می‌روند. ورزشکاران ما جزو 11 هزار نفر حاضر در المپیک هستند و هنوز پیروزی به دست نیاورده‌اند. والیبال و بسکتبال ما جایگاه خوبی در جهان دارند، اما نباید این انتظار را داشته باشیم که روی سکو بروند. چون این موضوع با واقعیت‌ها مطابقت ندارد، ظرفیت والیبال و بسکتبال ما همین است و نمی‌توانیم اتفاقی بزرگتر خلق کنیم؛ مگر اینکه معجزه اتفاق بیفتد.
30 بهمن 1399: بسکتبال قسمتی از هویت ورزش ایران است، این رشته در راه جهش قرار دارد و در مسیری قرار گرفته که در آینده جزو مدعیان المپیک خواهد بود. چنین اتفاقی جز با مدیریت خوب، حمایت باشگاه‌ها و گرایش نسل جوان به بسکتبال تحقق پیدا نمی‌کند.
پی نوشت: صفحه کاوش بسکتبال هم نسبت به اظهارات رئیس‌کمیته ملی المپیک این گونه واکنش نشان داد: «جناب صالحی‌امیری مشخص می‌کردید بانوان ما در بسکتبال سه نفره، دو نفره یا تک نفره المپیکی می‌شوند یا در بسکتبال؟ آقا حالا چرا وعده المپیک لس‌آنجلس 7 سال دیگر را داده‌اید؟ کاش یک کمی زیر پای‌تان را نگاه می‌کردید و مسابقات اردن را که از فردا شروع می‌شود، تحویل می‌گرفتید. کیمیا یزدیان طهرانی در پایان فرمایش شما حق مطلب را خوب ادا کرد که گفت:بازی تدارکاتی نداریم.آقا شما قبل از مسابقه‌های دسته دو آسیا یک سفر تدارکاتی برای این تیم جور نکردید چطور از المپیکی شدن تیم دختران حرف می‌زنید؟!»
کامران خطیبی