سوپر لیگ مربیان در لیگ برتر انگلیس
باشگاه تاتنهام توانست بعد از برکناری نونو اسپیریتو، آنتونیو کونته را برای آمدن به این باشگاه لندنی قانع کند. تاتنهام اگر چه در سال‌های اخیر یکی از بهترین تیم‌های لیگ برتر بوده است اما در سه دهه اخیر تنها یک جام قهرمانی به دست آورده است و از آخرین قهرمانی آنها در لیگ برتر نیز 60 سال می‌گذرد. این در حالی است که آنتونیو کونته در 9 سال اخیر 5 بار قهرمانی در لیگ‌های مختلف را تجربه کرده است. با این وجود، اگر چه شاید عجیب به نظر برسد اما تاتنهام از نظر مالی دومین باشگاه بزرگی است که کونته هدایتش را قبول می‌کند.
در لیست ارزشمندترین باشگاه‌های سال 2021 نشریه فوربس، تاتنهام در رده دهم جای گرفته است که یک رده پایین‌تر از پاری‌سن‌ژرمن اما بالاتر از تیم‌هایی نظیر یوونتوس و اینتر است. لیگ انگلیس این روزها بدون شک محبوب‌ترین لیگ در دنیای فوتبال است. 6 باشگاه از 10 باشگاه برتر لیست فوربس را باشگاه‌های انگلیسی تشکیل می‌دهند. ضمن این که از 8 فینال اخیر لیگ قهرمانان نیز 5 بار دستکم یک تیم انگلیسی به فینال رسیده است. این عدم توازن فزاینده منابع و موفقیت تاثیر زیادی در فوتبال اروپا دارد و قبول کردن هدایت تاتنهام توسط کونته نیز این موضوع را به خوبی نشان می‌دهد چرا که قدرت واقعی در فوتبال باشگاهی دنیا در حال حاضر در فوتبال انگلیس است.
در حال حاضر، فوتبال انگلیس تقریبا مجموعه‌ای کامل از بهترین مربیان دنیا را در اختیار دارد و با پیوستن کونته به تاتنهام، این مجموعه کامل‌تر نیز شده است. یورگن کلوپ، پپ گواردیولا، توماس توخل و آنتونیو کونته بدون شک جزو مربیان برتر جهان هستند و در کنار آنها تنها دیگو سیمئونه، سرمربی اتلتیکومادرید، یولیان ناگلزمان، سرمربی بایرن مونیخ هستند که در جمع مربیان لیگ برتر حاضر نیستند.
تا پایان فصل جاری، منچستریونایتد به احتمال فراوان برای جذب مائوریتسیو پوچتینو اقدام می‌کند و بعد از این اتفاق پاری‌سن‌ژرمن باید دنبال یک مربی درجه دو باشد. ضمن این که به هیچ عنوان دور از ذهن نیست که آرسنال یا نیوکاسل هم در چند سال آینده پیشنهادی بسیار خوب به سیمئونه بدهند و او را نیز به لیگ برتر بیاورند. با این حساب فوتبال بقیه اروپا چه می‌شود؟ همین حالا هم شاهد افت کیفیت لیگ‌های اروپایی به جز انگلیس بوده‌ایم و گواه آن نیز این است که تا همین چند وقت پیش هدایت بارسلونا و رئال مادرید، دو غول فوتبال باشگاهی در اسپانیا بر عهده مربیان سابق باشگاه اورتون بود. سلطه مالی فوتبال انگلیس بر اروپا بیش از یک دهه است که آغاز شده اما تنها در چند سال اخیر است که باشگاه‌های انگلیسی به ارزش جذب یک مربی برجسته برای باشگاه‌هایشان پی برده‌اند.
این موضوع وضعیت تاکتیکی لیگ برتر را به طور کلی متحول کرده است و شرایطی را به وجود آورده که سایر تیم‌های باشگاهی در اروپا را به خطر انداخته است. شروع این مشکل از لیگ قهرمانان خواهد بود به احتمال فراوان باشگاه‌های ایتالیایی، اسپانیایی و آلمانی نیز به همان مشکلی دچار می‌شوند که پاری‌سن‌ژرمن دارد.
نمایش‌های سطح بالای فوتبالی نیازمند پیچیدگی‌های تاکتیکی است و در نهایت نیازمند فداکاری فردی در خدمت جمع است. چرا که فوتبال یک ورزش تیمی محسوب می‌شود. به همین خاطر مشکل پوچتینو در ایجاد توازن بین ستاره‌های تیمش را با کوچ مربیان برجسته به انگلیس، بیشتر از قبل شاهد خواهیم بود. این به آن معنی نیست که از کیفیت تیم‌هایی مثل رئال مادرید، بارسلونا یا بایرن مونیخ کاسته می‌شود اما لیگ برتر به قدری رشد می‌کند که مربیان بزرگ به سمت این لیگ حرکت خواهند کرد.
اضافه شدن کونته به لیگ برتر به این معنی بود که فوتبال انگلیس حالا یک مجموعه کامل تاکتیکی در اختیار دارد. مربیانی که از جلو پرس می‌کنند مثل کلوپ و گواردیولا و مربیانی که به بازی فشرده و بستن میان زمین علاقه دارند، مثل کونته.
این یعنی حالا بهترین مربیان دنیا در لیگ برتر با هم رقابت خواهند کرد و هر هفته با هم تقابل خواهند داشت. این موضوع را سابقا در تقابل کلوپ و گواردیولا دیده بودیم. وقتی این دو به لیورپول و منچسترسیتی آمدند، سبک‌های خودشان را داشتند. گگن پرسینگ کلوپ در مقابل فوتبال مالکیتی گواردیولا. این روزها و بعد از تقابل‌های متعدد، این دو مربی بهترین خصوصیات تاکتیکی را از هم بیرون کشیده‌اند و سبک هر دوی آنها بسیار پخته‌تر شده است. تصادفی نیست تیم توخل که رویکردی مخلوط از هر دو مربی را دارد، در حال حاضر در صدر لیگ برتر است. فوتبال مالکیتی از دفاع مثل گواردیولا و خط حمله تند و تیز مثل تیم کلوپ و سیستم پرسی میانه رو بین سیستم کلوپ و گواردیولا.
تقابل مدام این مربیان منجر به برتری تیم‌های انگلیسی در لیگ قهرمانان می‌شود. حالا با وجود کونته در لیگ برتر، این روند یاد دادن و یاد گرفتن بیشتر از قبل سرعت می‌گیرد. اتفاق بعدی که می‌افتد در رابطه با مهم‌ترین منبع در دنیای فوتبال است: بازیکنان. چقدر طول می‌کشد تا تقریبا تمام ستارگان دنیای فوتبال راه حضور در لیگ برتر را در پیش بگیرند؟
و وقتی این اتفاق بیافتد و بهترین بازیکنان جایی بروند که بهترین مربیان حضور دارند، چقدر طول می‌کشد که خود لیگ انگلیس تبدیل به یک سوپر لیگ نشود؟ سوپر لیگ قرار بود رقیبی برای لیگ قهرمانان باشد که به خاطر در خطر انداختن فوتبال اروپا معلق شد اما اگر روند رو به رشد لیگ برتر همچنان ادامه داشته باشد، شاید منطقی‌تر باشد که ساختار فوتبال داخلی به شکل سنتی رها شود و لیگ‌های برتر فوتبال اسپانیا، آلمان، ایتالیا، پرتغال و هلند در یک لیگ ادغام شوند.
اگر سلطه مالی باشگاه‌های انگلیسی ادامه داشته باشد و راهی برای از بین بردن این عدم تناسب پیدا نشود، فوتبال اروپا به زودی به مشکلی جدی خواهد خورد. از همین حالا و با پیوستن کونته به تاتنهام به نظر می رسد فوتبال انگلیس برنده شده است. چرا که با قدرت مالی خود که از لیگ قهرمانان نیز بیشتر است، دارد توجه تمام مربیان برجسته را به خود جلب می کند. مربیان برجسته منبع قدرت تیم‌ها هستند و طولی نمی‌کشد تیم‌های انگلیسی تبدیل به تیم‌های برتر اروپا شوند و بازیکنان برجسته را نیز جذب خود کنند. به نظر می‌رسد پروژه سوپر لیگ یک بار دیگر و این بار در فوتبال انگلیس در حال شروع شدن است.
*آرمین زمانی