کارلو آنچلوتی: برزیلیها جام میخواهند، آن هم بعد از ۲۴ سال
کیهان ورزشی-
کارلو آنچلوتی در گفتوگویی اختصاصی، درباره هدایت «مهمترین تیم ملی جهان»، چگونگی گرفتن بهترین عملکرد از وینیسیوس جونیور و درسهایی که از رئال مادرید آموخته، سخن گفت.
آیا کارلو آنچلوتی مردی جاهطلب است؟ سرمربی ایتالیایی به عقب تکیه میدهد و لبخند میزند.
"من؟ جاهطلب نیستم. چرا؟ چرا این سوال را میپرسید؟ "
دلیل این پرسش روشن است: مرد ۶۶ ساله یکی از موفقترین مربیان تاریخ فوتبال به شمار میرود؛ با پنج قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا و فتح لیگهای انگلستان، فرانسه، آلمان، ایتالیا و اسپانیا، اما هنوز بیشتر میخواهد. در ماه میگذشته، او بهعنوان سرمربی تیم ملی برزیل منصوب شد؛ با تنها یک هدف: فتح جام جهانی. حالا هم قرارداد خود را تا سال ۲۰۳۰ تمدید کرده است.
آنچلوتی میگوید: "من وسواسِ بردن ندارم. چیزی که دارم، اشتیاق لذت بردن از لحظاتی است که فوتبال به من بخشیده است. من وسواس قهرمانی در جام جهانی را ندارم ولی لذت و شور زندگی در لحظهای را دارم که اکنون تجربه میکنم؛ هدایت مهمترین تیم ملی جهان. "
رویای بازگرداندن برزیل به قله جهان
آنچلوتی که پیشتر بهعنوان بازیکن در جام جهانی حضور داشته، برای نخستین بار قرار است در این تورنمنت هدایت یک تیم را برعهده بگیرد. ماموریت او، بازگرداندن برزیل به صدر فوتبال جهان و پایان دادن به خشکسالیای است که از سال ۲۰۰۲ ادامه دارد؛ دورهای که برابر با طولانیترین فاصله این کشور بدون قهرمانی جهان، از ۱۹۷۰ تا ۱۹۹۴، محسوب میشود.
با این حال، آنچلوتی هیچ نشانی از اضطراب ندارد و یکی از دلایلش، عشق بیپایان او به فوتبال است. او شاید ۴۷ سال در بالاترین سطح فوتبال بوده باشد – ۱۶ سال بهعنوان بازیکن و ۳۱ سال بهعنوان مربی – ولی آنچه در طول این گفتوگوی طولانی چشمگیر است، این است که ذرهای از اشتیاقش نسبت به حرفهاش کم نشده و او اینجاست، چون عاشق فوتبال است.
او میگوید: "من نمیتوانم بدون فوتبال زندگی کنم. اگر دیگر کنار زمین نباشم، بهعنوان یک هوادار مسابقه را تماشا خواهم کرد. برای من، دیدن فوتبال از تلویزیون کار نیست؛ لذت است. من واقعا عاشق سینما هستم. برای من، فوتبال مثل لذت تماشای یک فیلم است. همان احساس را دارد. روزی که کارم در فوتبال تمام شود، باز هم به همان شکل فوتبال تماشا خواهم کرد، بدون هیچ مشکلی. "
راز محبوبیت آنچلوتی نزد بازیکنان
بسیاری از بازیکنان، آنچلوتی را بهترین مربی دوران حرفهای خود میدانند؛ از کاکا و تونی کروس گرفته تا گرت بیل و وینیسیوس جونیور. چه چیزی او را اینقدر خاص میکند؟
او با خنده پاسخ میدهد: "واقعا نمیدانم. شاید به خاطر نگرش من باشد، شیوه رفتاری که با بازیکنان دارم، احترامی که برای آنها بهعنوان انسان قائلم. من ارزش بسیار زیادی برای ساختن روابط شخصی قائل هستم. کار یک مربی بسیار دشوار است، چون باید مسائل زیادی را مدیریت کند. رابطه با بازیکنان، باشگاه، رسانهها و هواداران. جنبههای فراوانی در این حرفه وجود دارد که باید آنها را اداره کنید. سختترینِ آنها رابطه با انسانهاست و در عین حال، مهمترین بخش هم همین است. "
با وجود تمام جامهایی که برده، گاهی آنچلوتی را صرفا یک «مربیِ مدیریتِ انسانها» مینامند؛ کسی که موفق است، چون با افراد خوب رفتار میکند، نه بهدلیل تواناییهای تاکتیکی. او اهمیتی به این حرفها نمیدهد.
او میگوید: "من فقط به خاطر رابطهام با بازیکنان قهرمان نمیشوم. روابط خوب با بازیکنان کمک میکند، چون باعث میشود بهترین نسخه آنها را ببینید؛ گاهی حتی بیشتر از حداکثر توانشان، اما این فقط بخشی از فوتبال است. برایم مهم نیست مردم بگویند تاکتیکدان خوبی هستم یا نه. تنها چیزی که میتوانم بگویم این است که تمام جنبههای بازی را بسیار خوب میشناسم. "
اروپاییها به پیراهن ملی عشق نمیورزند
آنچلوتی قراردادش با برزیل را تا جام جهانی ۲۰۳۰ تمدید کرد؛ در آن زمان ۷۰ ساله خواهد بود. او درباره تغییرات فوتبال میگوید: "فوتبال همچنان در حال تغییر است. من تلاش میکنم خودم را با اتفاقات جدید وفق دهم. فوتبال امروز تحلیلیتر، شدیدتر و فیزیکیتر شده است. بعضی از تاکتیکها، بهویژه دفاعی، دیگر مثل ۱۰ سال پیش اهمیت ندارند. نسل جدید مربیان بیشتر روی حمله تمرکز دارند تا دفاع. "
با وجود آنکه مدت کوتاهی است هدایت برزیل را برعهده گرفته، آنچلوتی معتقد است شناخت خوبی از این کشور و فوتبالیستهایش دارد؛ چرا که در طول دوران حرفهای خود با بیش از ۴۰ بازیکن برزیلی کار کرده است.
او ادامه میدهد: "من واقعا روحیه برزیلی را دوست دارم. برزیلیها عشق ویژهای به پیراهن زرد دارند. این عشق خاص به تیم ملی، کاملا ویژگی مردم برزیل است. در کشورهای دیگر، تیم ملی به اندازه برزیل اهمیت ندارد. برزیل فرهنگ خودش را حفظ کرده است. این کشوری است که هنوز ارزش خانواده و مذهب را میداند. اروپا این چیزها را از دست داده است. در ورزش، اروپاییها آن عشق را به پیراهن تیم ملی ندارند. من واقعا شادی مردم برزیل، انرژی این کشور و زیبایی ریو دو ژانیرو را تحسین میکنم. بهویژه در کارناوال. این موضوع کاملا آشکار است. من واقعا برزیل را دوست دارم. "
اشاره آنچلوتی به مذهب معنادار است. همانند ایتالیا، بیش از نیمی از جمعیت برزیل کاتولیک هستند و ایمان مذهبی، اصول و درسهای زندگی را برایشان شکل میدهد.
آنچلوتی میگوید: "مذهب چیزهای خوبی به من آموخته است؛ مثل اینکه چگونه در زندگی رفتار کنم و چگونه به دیگران احترام بگذارم. من کاتولیک هستم و مذهب برایم بسیار مهم بوده و به من آموخته چگونه انسان خوبی باشم. "
وقتی از او پرسیده میشود که آیا برای پایان یافتن مصدومیتها دعا میکند، ابتدا میخندد و سپس جدی میشود: "بله، البته. این موضوع نگرانکننده است. ما تاکنون سه مصدومیت بزرگ داشتهایم. امیدوارم پیش از جام جهانی مشکل دیگری پیش نیاید. "
وینیسیوس، نیمار و معمای ستاره اصلی برزیل
تیم ملی برزیل که اکنون در رتبه ششم جهان قرار دارد، تاکنون ادر میلیتائو و رودریگو را از دست داده و حضور استوائو نیز در هالهای از ابهام قرار دارد. این مسئله کار آنچلوتی را دشوارتر کرده است. او تنها در ۱۰ مسابقه هدایت تیم را برعهده داشته و حاصل کارش پنج پیروزی، دو تساوی و سه شکست بوده است.
در مسیر یافتن ترکیب ایدهآل، آنچلوتی تلاش میکند همان کاری را که در سال ۲۰۲۴ در رئال مادرید انجام داد تکرار کند: تبدیل وینیسیوس به بهترین بازیکن جهان ولی وینیسیوس در تیم ملی هنوز نتوانسته همان درخشش را داشته باشد. او تنها هشت گل در ۴۷ بازی ملی به ثمر رسانده است. با این حال، آنچلوتی خوب میداند چگونه این مهاجم را احیا کند.
او اضافه میکند: "ببینید، مسئولیتی که وینیسیوس در برزیل بر دوش دارد بسیار سنگین است، بهخصوص در این اواخر. این مسئولیت میتواند برایش به یک بار روانی تبدیل شود. وظیفه ما در تیم ملی این است که بخشی از این فشار را از روی دوش او برداریم تا بتواند با شادی، انرژی و تمام کیفیتهایی که دارد بازی کند. من وینیسیوس را همانگونه میبینم که در رئال مادرید میدیدم: بازیکن و انسانی فوقالعاده که میتواند بهتنهایی سرنوشت یک بازی را تغییر دهد. او در جام جهانی برای برزیل بسیار مهم خواهد بود، اما نفر شماره یک؟ ستاره اصلی؟ ما به یک شماره یک نیاز نداریم. نمیتوانیم همهچیز را فقط روی یک بازیکن متمرکز کنیم. باید بهعنوان یک تیم فکر کنیم. تنها راه بردن جام جهانی همین است. "
نیمار، تیاگو سیلوا و نگاه آنچلوتی به رهبری
آنچلوتی در موقعیتی متفاوت نسبت به بسیاری از مربیان اخیر برزیل قرار دارد؛ مربیانی که تمام مسئولیت را به نیمار سپرده بودند. مهاجم پیشین بارسلونا و پاریسنژرمن اکنون ۳۴ ساله است و با مشکلات فراوان مصدومیت دستوپنجه نرم کرده است. او با وجود ۷۹ گل ملی، از اکتبر ۲۰۲۳ دیگر برای "سلسائو" بازی نکرده است.
موضوع نیمار، همانگونه که انتظار میرود، اکنون بحث اصلی فوتبال برزیل است. نظرسنجی موسسه Datafolha نشان داد که ۵۳ درصد مردم برزیل خواهان حضور نیمار در جام جهانی هستند، ۳۴ درصد مخالفند و ۱۳ درصد هنوز تصمیم نگرفتهاند.
آنچلوتی در برابر پرسش درباره نیمار و حضورش در جام جهانی کاملا صریح است: "بازی کردن نیمار فقط به خودش بستگی دارد. همهچیز به آنچه بازیکن در زمین نشان میدهد وابسته است. این معیار کاملا روشنی است و فقط مخصوص نیمار هم نیست. درباره بیشتر بازیکنان باید استعداد و شرایط بدنی را ارزیابی کرد. درباره نیمار فقط باید وضعیت بدنیاش را بسنجیم، چون استعداد او فراتر از هر تردیدی است. این به خودش بستگی دارد، نه به من. "
بازیکن باتجربه دیگری که امیدوار است در فهرست باشد، تیاگو سیلوا، مدافع پیشین چلسی و پاریسنژرمن است که در ۴۱ سالگی فصل خوبی را در پورتو سپری کرده و امیدوار است پنجمین جام جهانی خود را تجربه کند.
آنچلوتی میگوید: "بله، تیاگو سیلوا زیر نظر ماست. او بسیار خوب بازی کرده، لیگ پرتغال را برده و از نظر بدنی در وضعیت فوقالعادهای قرار دارد. رهبران اهمیت زیادی دارند. خوشبختانه این تیم رهبران بسیار محترمی دارد؛ رهبرانی که زیاد حرف نمیزنند، اما الگوی خوبی هستند؛ مثل آلیسون، کاسمیرو، مارکینیوش و رافینیا. از این نظر، تیم در وضعیت خوبی است. "
درسهای رئال مادرید و رویای قهرمانی جهان
این چهارمین جام جهانی آنچلوتی خواهد بود. او در سالهای ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ بهعنوان بازیکن در ترکیب ایتالیا حضور داشت و در ۱۹۹۴، زمانی که مسابقات آخرینبار در آمریکای شمالی برگزار شد، دستیار آریگو ساکی بود. بازگشت به آمریکا پس از ۳۲ سال، حس شادی و نوستالژی را برای مربیای زنده میکند که تیمش در آن سال به فینال رسید ولی در ضربات پنالتی مغلوب برزیل شد.
آنچلوتی معتقد است برخی چیزها نسبت به آن زمان بهتر شدهاند: "در سال ۱۹۹۴ مسابقات ظهرها در نیویورک برگزار میشد و دما به ۴۳ درجه سانتیگراد میرسید. حالا زمان شروع بازیها بهتر است. آبوهوا مثل سال ۱۹۹۴ مشکلساز نخواهد بود. "
زمانی که آنچلوتی بهعنوان سرمربی برزیل منصوب شد، بسیاری از رسانهها نوشتند که او بزرگترین باشگاه جهان را با مهمترین تیم ملی جهان عوض کرده است. خودش میگوید شباهتهایی وجود دارد، اما تفاوتها هم کم نیستند.
او میگوید: "اینها دو شیوه متفاوت کار برای یک مربی هستند ولی مهمترین چیزی که در رئال مادرید آموختم و اکنون در برزیل استفاده میکنم، استانداردهای بالاست. وقتی سختگیر باشید، شانس بیشتری برای پیروزی دارید. رئال مادرید موفقترین باشگاه جهان است، چون باشگاه از همه کسانی که آنجا کار میکنند انتظار بالایی دارد. وقتی مطالبهگر باشید، بهترینِ همه را بیرون میکشید. "
قهرمانی، استعداد میخواهد
و در پایان، برای اینکه برزیل – تیمی که در گروه خود با مراکش، هائیتی و اسکاتلند روبهرو خواهد شد – قهرمان جهان شود، چه چیزی لازم است؟
آنچلوتی بدون تردید پاسخ میدهد: "استعداد. من تیمی بسیار بااستعداد دارم. علاوه بر آن، انگیزه این کشور برای قهرمانی دوباره پس از ۲۴ سال، فوقالعاده زیاد است. من مطمئنم که جام جهانی بزرگی خواهیم داشت. "
*سید محمدطاهر شاهین