شکست در فینال لیگ قهرمانان تا ابد با من میماند
کیهان ورزشی-
سائول نیگوئز، بازیکن سابق اتلتیکومادرید و چلسی است که روزهای پر فراز و نشیبی را در دوران فوتبالش سپری کرد. این بازیکن در مورد دوران حضورش در اتلتیکومادرید، دو شکست در فینال لیگ قهرمانان مقابل رئالمادرید، روزهای حضور در چلسی و همچنین بازی در فوتبال برزیل با مجله "فورفورتو" صحبت کرده است. گفتوگوی او را در ادامه میخوانید.
* وقتی دیهگو سیمئونه در سال ۲۰۱۱ سرمربی اتلتیکومادرید شد، شما در این تیم توپ میزدید. به طور کلی او چقدر در دوران حرفهای شما و باشگاه اهمیت داشت؟
دیهگو سیمئونه اولین کسی بود که به من باور داشت. او لیاقت جایگاهی که به دست آورده را دارد. او تاریخ باشگاه را عوض کرد و نقش مهمی در موفقیت آن داشت. میتوانید این موضوع را در تعداد سالهایی که آنجا بوده و در ثباتی که ایجاد کرده، ببینید. بزرگترین موهبت سیمئونه، نحوه تمرین دادنش نیست، بلکه تواناییاش در انتقال دادن ایدههاست. او توانسته کاری کند که بازیکنان حاضر به انجام هر کاری باشند.
* چه زمانی اتلتیکومادرید باور کرد که میتواند با تیمهایی نظیر رئالمادرید و بارسلونا رقابت کند؟
فینال جامحذفی ۲۰۱۳ که در برنابئو مقابل رئال به پیروزی رسیدیم، نقطه عطف خیلی بزرگی بود. باشگاه از زمان کوئیکه سانچز فلورس که در سال ۲۰۱۰ فاتح لیگ اروپا شد، در حال تغییر بود. آن گروه از بازیکنان راه را باز کردند و گروه بعدی راه آنها را ادامه دادند و معلوم شد میتوان تاریخساز بود و شانه به شانه دو تیم بزرگ اسپانیایی پیش رفت. وقتی سیمئونه آمد، کاری کرد که بازیکنان حاضر شوند جانشان را برای پیراهن باشگاه بدهند. نتیجه گرفتن موضوع دیگری است. بردن یا باختن یک خط باریک است، اما این که هواداران هویت تیم را بشناسند و با آن ارتباط برقرار کنند چیزی است که تا امروز ادامه پیدا کرده است.
* چطور با دو شکست در فینال لیگ قهرمانان مقابل رئالمادرید در سالهای ۲۰۱۴ و ۲۰۱۶ کنار آمدید؟
این زخمی است که تا ابد با من میماند. برای من، مسئله باختن به رئالمادرید نبود، بلکه شکست در فینال لیگ قهرمانان بود. برخی میپرسند که آیا قهرمانی در جام لیبرتادورس آن ناراحتی را از بین برده است یا نه. شاید برخی چنین حسی داشته باشند ولی برای من شخصا این قهرمانی، آن ناراحتی را پاک نمیکند.
* در هر دو فینال خیلی به پیروزی نزدیک بودید...
در فینال اول راموس در لحظات پایانی گل زد تا کار به وقت اضافه کشیده شود و در فینال دوم نیز ضربات پنالتی قهرمان را تعیین کرد. در فینال سال ۲۰۱۴، رئالمادرید در لحظات پایانی بازی را مساوی کرد و در وقتهای اضافی تیم برتر میدان بود. دو سال بعد، این مسئله صدق نمیکرد. چیزی که ناراحتم میکند، نحوه شکست خوردنمان است. گل آنها آفساید بود. بعد یک پنالتی را از دست دادیم و رئال میتوانست یک کارت قرمز دریافت کند. بیرحمانه بود. قهرمان نشدن در لیگ قهرمانان هنوز هم یک حس عمیقا دردناک است.
* سیمئونه بعد از شکست دوم حتی به فکر جدایی افتاد. آیا رختکن تیم در هم شکسته بود؟
درهم شکسته بود، اما چند دسته نشده بود. در آن مقطع هنوز در رختکن رهبر نبودم و اینقدر تاثیر نداشتم که سیمئونه را به ماندن قانع کنم ولی حقیقت دارد که او در مورد احتمال رفتنش صحبت کرد. از درون خالی شده بود. درک میکنم که ناراحت بود، اما به خاطر دارم که پیش خودم فکر میکردم الان زمان مناسبی برای زدن چنین حرفهایی نیست. همه ما در هم شکسته بودیم و این که رهبر تیم بیاید و چنین حرفهایی بزند، خیلی سخت بود، چون آن موقع زمانی بود که باید کنار هم میماندیم و مجددا تلاش میکردیم.
* آیا فتح لیگ اروپا در سال ۲۰۱۸، آن دو ناکامی در فینال لیگ قهرمانان را از بین برد؟
شخصا برای من باعث آرامش نشد، چون اتلتیکو باید در لیگ قهرمانان بازی میکرد. فتح لیگ اروپا صرفا چیزی بود که باید انجامش میدادیم، نه بیشتر و نه کمتر. بعد از ناکامی در انجام وظیفهمان، باید این کار را میکردیم. علاوه بر این، اگر قهرمان نمیشدیم، برخی از بازیکنان به خاطر مسائل مالی مجبور به جدایی میشدند.
* وقتی اتلتیکو با دیهگو سیمئونه برای اولین بار قهرمان لالیگا شد، شما به طور قرضی در رایو وایکانو بودید. قهرمانی در سال ۲۰۲۱-۲۰۲۰ چقدر برایتان با ارزش است؟
برای من ارزش فوقالعاده بالایی دارد. در میانه دوران کرونا و فاصلهگذاریهای سخت، توانستیم فاتح لیگ شویم و آن را با لذت زیادی به یاد میآورم. کار به بازی آخر فصل کشید. حتی عقب افتادیم و مجبور شدیم کامبک بزنیم. باشگاه همیشه راهی پیدا میکند که به اوج برسد و همانطور که شعار باشگاه میگوید، هیچوقت دست از باور داشتن برنمیداریم. جشن قهرمانی دیوانهوار بود، چون در تئوری نباید افراد با هم یک جا جمع میشدند و ارتباط برقرار میکردند. اولین قهرمانی من در لیگ بود و در فاصله ۲۰۰ متری از اتوبوس هواداران ایستاده بودند. خیلی ناراحت شدم و در نهایت پیش آنها رفتم و همه را در آغوش گرفتم. پلیس سعی کرد جدایمان کند ولی دیگر دیر شده بود. همسرم در پیامی به من گفت که دیوانه شدهام، اما جواب من بدتر بود و گفتم اگر لازم باشد حاضرم کرونا بگیرم و بهایش را میدهم. باید آن قهرمانی را با هواداران مان جشن میگرفتیم. روز منحصر به فردی بود. اینها خاطراتی است که فراتر از کسب جام تا همیشه با شما میماند.
* چطور شد که فصل بعد به طور قرضی به چلسی رفتید؟
میخواستم انگلیسی یاد بگیرم و حضور در لیگ برتر را تجربه کنم، درست مثل کاری که فرناندو تورس، الگویم انجام داده بود. در عین حال، اتلتیکو از نظر مالی تلاش زیادی کرده بود تا آنتوان گریزمان را برگرداند و به جدایی تشویقم کردند. پیوستن به مدافع عنوان قهرمانی اروپا، انتقال خوبی برای پیشرفت به عنوان یک بازیکن به نظر میآمد ولی میدانستم که پیدا کردن جایگاهی ثابت در چلسی کار بسیار سختی خواهد بود، چون مربی از قبل به برخی از بازیکنان خاص خودش اعتماد داشت. به طور قرضی و با بند خرید ۳۰ میلیون پوندی به لندن رفتم و سران باشگاه به من گفتند که قصد فعال کردن این بند را دارند. تحت نظر توماس توخل، چیزهای زیادی یاد گرفتم و از بازی در تیم لذت بردم. به دو فینال در جامهای داخلی رسیدیم و فاتح جامجهانی باشگاهها شدیم، اما کرونا گرفتم و جایگاهم در تیم را از دست دادم و بعد از حمله روسیه به اوکراین و ایجاد تحریمها که گریبان رومن آبراموویچ را گرفت، باشگاه دیگر نتوانست قرارداد مرا دائمی کند.
* بعد از بازگشت به اتلتیکو و یک دوره قرضی دیگر در سویا، سر از لیگ برزیل و تیم فلامینگو درآوردید. رفتن به آمریکای جنوبی چگونه بود؟
آنها به خوبی از ما استقبال کردند. از نظر شخصی همه چیز خوب پیش رفت. خانوادهام خوشحال هستند. این کشور همیشه در قلب من و خانوادهام باقی خواهد ماند.
* در سال ۲۰۲۵، قهرمان لیگ و لیبرتادورس شدید. شروع خوبی بود.
چنین انتظاری نداشتم. واقعا نداشتم ولی وقتی به باشگاه بزرگی مثل فلامینگو میآیید، میدانید که قرار است برای کسب قهرمانیهای بزرگ تلاش کنید. درست است که در مرحله گروهی جام لیبرتادورس تقریبا به طور شانسی صعود کردیم. سه تیم ۱۱ امتیاز داشتند و ما به دور بعد رفتیم. آن مرحله، که قبل از آمدن من به این تیم بود، واقعا سخت بود، اما از آنجا به بعد واقعا خوب بازی کردیم. در هفتههای پایانی فصل اندکی افت کردیم ولی این عادی است. فشار بالایی روی تیم بود و کمکم این ترس به سراغتان میآید که شاید تمام سختکوشیهایتان در طول سال از بین برود و در نتیجه کمتر ریسک میکنید. با این حال، تیم در لحظات سخت، پختگی زیادی از خود نشان داد. با وجود برخی نتایج منفی، وحشت نکردیم. برای چند هفته حتی صدرنشینی لیگ را از دست دادیم، اما تمرکزمان را روی هدفمان حفظ کردیم و در نهایت دوباره به صدر برگشتیم. فصل فوقالعادهای بود و شخصیت و بلوغ ما را نشان داد و بر این باورم که این فصل پایه و اساس قدرتمندی برای فلامینگو درست کرد تا آینده خوبی داشته باشد.
*آرمین زمانی