هشداری که نادیده گرفته شد
کیهان ورزشی-
پیش از پرداختن به مسائل فنی اولین دیدار تیم ملی فوتبال کشورمان در رقابتهای جام جهانی ۲۰۲۶ و عملکرد آن در مقابل تیم ملی فوتبال" نیوزلند " نماینده قاره اقیانوسیه، ذکر یک نکته الزامی است. آن این که نباید فراموش کنیم که تیم ملی فوتبال ما در شرایط طبیعی آماده و مهیای حضور در مسابقات جام جهانی نشد. تعطیلی مسابقات لیگ برتر و نیمه تمام ماندن آن که موجب دوری بازیکنان داخلی از فضای رقابت و آماده سازی شد از یک سو، انصراف "دومینو" وار حریفان تدارکاتی که مهمترین آن تیم ملی اسپانیا بود از سوی دیگر و در نهایت جنگ اعصاب کشور میزبان برای صدور روادید اعضای تیم ملی که موجب شد تیم ما دیرتر از موعد مقرر و برنامه تنظیمی اش عازم قاره آمریکا شده و فرصت کم تری برای تطبیق زمان و تنظیم ساعات خواب بازیکنان پیدا کند.
همه اینها را در کنار اجبار تیم ملی در خروج از خاک آمریکا برای هر بازی و ایجاد محدودیت حضور در خاک این کشور، رفت و آمدهای متوالی تا روز آخر مسابقات مقدماتی و استقرار ناخواسته تیم ملی در مکزیک، در حالی که بازیهای ما در خاک آمریکا برگزار میشود، مسائلی نیستند که ما آن را در نحوه بازی و عملکرد اعضای تیم ملی در این جام به حساب نیاوریم.
بدون شک بازی تیم ملی مقابل نیوزلند اولین بازی جدی و سنگین تیم ما در تمام مدتی بود که در اردو بودیم. چرا که هیچ یک از حریفان تدارکاتی که با زحمت و مصیبت بسیار سرانجام راضی به بازی با تیم ملی ما شدند، نتوانستند آن طور که باید تیم ملی را تحت فشار بگذارند و نقاط ضعف ما را به شکل کامل مشخص کنند. هر چند ما پیش از این نوشتیم که:"ضعف خط دفاع و ساختار دفاعی تیم ملی در همین چند بازی تدارکاتی نصفه نیمه یا نه چندان جدی مشخص است" و ما بارها از آن به عنوان یک خطر بالقوه یاد کردیم و تاکید کردیم که:" اگر برای رفع ضعف ساختار دفاعی و اشتباهات فاحش ملی پوشان در دفاع فردی و تیمی اقدام عاجل و موثری نشود در جام جهانی به دردسر خواهیم افتاد. " در دیدار مقابل نیوزلند این ضعفها کاملا به چشم آمد. دیدیم که این تیم با اولین حمله از روی شروع مجدد بازی توسط دروازه بان خود چقدر زود به گل رسید و در واقع ما سریعترین گل تاریخ خود را در مسابقات جام جهانی دریافت کردیم.
قبل از آن که به ضعف قلب دفاع خود روی این گل بپردازیم، باید به ضعف رامین رضاییان مدافع راست تیم ملی در انجام وظایف دفاعی اشاره کنیم. درست است که در کار هجوم مدافع راست ما با به ثمر رساندن یک گل و ارسال یک پاس گل عملکردی درخشان داشت و بهترین بازیکن زمین شد، اما رامین رضاییان باید بداند اولین و مهمترین وظیفه یک مدافع "دفاع" است، بعد حمله. کریس وود مهاجم سرشناس نیوزلند و باشگاه ناتینگهام فارست که در این بازی وظیفه مهار و بازی من تومن با او فراموش شده بود در فضای خالی بین رضائیان و خلیل زاده بدون کوچکترین مزاحمتی توپ را با سینه استوپ کرد، پس از آن توپ را روی زانو انداخت و در حالی که نه مدافع راست نه مدافع میانی هیچ یک او را از پشت تحت فشار نگذاشته بودند رو به دروازه ما چرخید و توپ را به جلو راند.
جالب آن که او چند ثانیه بعد این بار در داخل محوطه جریمه به راحتی توپ را مهار کرد و به الی جاست پاس گل داد.
در کار دفاع زدن توپهای اول چه از کنارهها روی تیر مخالف و چه از عمق مدافعان کناری باید همچون مدافعان میانی عمل کنند.
در حقیقت مدافعان کناری در سیستم ۲-۴-۴ روی هجوم از کنارهها باید در نقش مدافع آخر ظاهر شده و پشت مدافعان میانی به شکل مورب بایستند.
نقش آنها در یارگیری و تحت فشار گذاشتن مهاجمان و زدن ضربات سر کمتر از مدافعان میانی نیست. کادر فنی تیم ملی برای ترمیم نقاط ضعف دفاعی ما با توجه به بضاعت موجود باید چند کار انجام میداد ۱) قرار دادن دو هافبک متخصص دفاعی جلوی خط دفاع. ۲) توصیه مبنی بر کم کردن فاصله بین خطوط برای فشرده کردن فضای پشت محوطه جریمهو اعمال پرس موثر. ۳) یارگیری من تو من با شناخته شدهترین و خطرناکترین مهاجم نوک حریف. ۴) اتخاذ شیوه آفساید گیری و انداختن کریس وود در دام آفساید روی هر دو گل به ویژه گل دوم نیوزلند اگر مدافعان ما هشیار بودند کریس وود سازنده هر دو گل نیوزلند را میتوانستیم در آفساید قرار دهیم.
*مازیار مهرانی