باز هم " بحثهای انحرافی" شروع شد!
کیهان ورزشی-
بزرگان اهل علم وعقل درست گفتهاند که" بهترین و برازندهترین کامیابی و موفقیتها مربوط به کسانی است که توانستهاند علل شکست یا پیروزی خود را به درستی تجزیه و تحلیل کنند و از آن به بهتربن نحو بهره بگیرند. "
و این درست همان کاری است که گردانندگان ورزش و متولیان فوتبال باید بیش از هر زمان دیگری به آن اقدام کنند.
چند روز پیش هیاهوی جام جهانی بیست و یکم فرو نشست و تیم ملی اسپانیا با اقتدار به مقام قهرمانی رسید. به گمان اکثر قریب به اتفاق کارشناسان در سراسر دنیا با قهرمانی" ماتادورها"، حق به حقدار رسید، چرا که این تیم در مقایسه با سایر مدعیان" آماده ترین" و" تیم ترین" بود و در تمام دیدارها - از جمله فینال - کاملا منسجم نشان داد و نبض بازی را در دست داشت و به اصطلاح از همه حریفان یک سروگردن بالاتر بود.
جام جهانی تمام شد، اما کار دنیا تمام نشده و فوتبال کماکان مسیر خود را رو به جلو دنبال خواهد کرد. سوال مهم این است که آیا" فوتبال ما" میخواهد بدون درس گرفتن از تجربهها و عبرت گرفتن از واقعیات، همچنان به مسیر بیراهه خود ادامه دهد؟! آیا متولیان ورزش و مدیران فوتبال میخواهند همانند مقاطع پیشین، واداده و منفعل عمل کنند و عنان این رشته پرطرفدار و جذاب را رها کرده و آن را دربست در اختیار دلالها و رمالها و خلافکارها و انگلها بگذارند؟!
آیا رسانههای ما - از صدا و سیما گرفته تا" پلتفرم "ها - بعد از این رویداد بزرگ و جهانی با غفلت از مسئولیت مهم و تعیین کننده خود در قبال اصلاح ورزش و آینده بهتر آن، کماکان به دنبال راه انداختن بحثهای انحرافی و دعواهای کودکانه و تصفیه حسابهای شخصی هستند و با ساختن برنامههایی مسموم و مخرب که از آن سخت بوی عقده گشایی و لودگی و حسادت و توهین و حرمت شکنی به مشام میرسد، بی خیال سرنوشت فوتبال ایران و آینده آن با هو و جنجال و به جان هم انداختن این وآن صرفا به جذب مخاطب بیشتر و درآمد چرب و نرمتر میاندیشند؟!
این فوتبال سخت گرفتار و آفت زده است و برای نجات آن از گرفتاریها و آفت زدایی، به بحثهای دلسوزانه و کارشناسانه نیاز دارد. این راست است و اصلا هم غیر قابل کتمان نیست که در بیماری و گرفتاری ورزش - و علی الخصوص فوتبال - تقریبا هیچکدام از کسانی که مسئولیتی دارند، وظیفه خود را به درستی انجام نمیدهند، سهل است که در تخریب آن سهم بسزا و غیر قابل انکاری دارند و جالبتر از همه اینکه بعد از هر رویدادی - از جمله حضور در جام جهانی - همین افراد نقش منتقد و معترض و مصلح را بازی میکنند!
فوتبال ایران در جام جهانی کم وبیش بضاعت واقعی خود و حتی - با همت وغیرت ملی پوشان - فراتر از آن را نشان داد. باید واقع بین و منصف بود و کلاه خود را قاضی و پیش خود مرد و مردانه حساب کرد که آیا میتوان با توجه به رفتاری که با فوتبال میشود و بلاهایی که - در شمارههای آتی در مقالهای جدا به بعضی از آنها اشاره خواهیم کرد - بعضی از نامدیران عقل کل مآب و جریانات به شدت نفوذ کرده، با همدستی و همکاری دلالی وحشی و افسارگسیخته سر آن میآورند و نیز شرایط جنگی و نبود امکانات برای داشتن یک اردوی مناسب و حریفان تدارکاتی اسم ورسم دار و بالاخره خباثتها و شیطنتهای میزبان یاغی و قانون شکن این مسابقات، نتایج تیم ملی را که بدون باخت به کار خود پایان داد، " ناکامی و شکست" قلمداد کرد؟
برای این فوتبال چه کردهایم که از آن توقع بیش از این داریم؟! این رسانههایی که امروز کاسبکارانه و فرصت طلبانه و کینه توزانه برای نتایج کسب شده در جام جهانی یقه پاره میکنند بگویند پیش از این کدام برنامه کارشناسی و آسیب شناسانه را برای کشف ریشههای فساد و دلالی در فوتبال ساختهاند؟
راستی آن است که این فوتبال سخت به اصلاح احتیاج دارد و زمین آن را به معنای واقعی باید شخم زد و همه کسانی که به هر عنوان نقش و مسئولیتی دارند، باید در کاروبار خود تجدید نظر و خود را به معنای واقعی اصلاح کنند. اگر این اتفاق نیفتد، در آینده و رقابتهای بعدی نه تنها پیشرفتی حاصل نخواهد شد، بلکه بعید نیست اتفاقات ناخوشایندی هم چهره بندد.
با پایان جام جهانی الان بهترین فرصت است که دلسوزان و خاک خوردگان فوتبال اولا در دام بحثهای انحرافی نیفتند وهوشیاری به خرج دهند و شان و جایگاه خود را حفظ کنند و ملعبه و مضحکه" شومن"های شناخته شده و ابزاری برای تصفیه حسابهای شخصی و قدیمی آنها نشوند. " بحثهای انحرافی" یکی از آفات این ورزش است و سال هاست که درباره آنها مینویسیم. منظورمان از بحثهای انحرافی همان چیزی است که امروز شاهد آن هستیم و به جای پرداختن به مسائل اصلی، بحث" غار" و" ساعت" و " ویلای ترکیه" و"مدرک تحصیلی" و... موضوع روز فوتبال شده که این به نظر ما اصلا تصادفی نیست و سال هاست بعد از هر اتفاق بزرگ ورزشی به جای نقد وتحلیل مسائل اصلی، شاهد دعواهای حیدری - نعمتی و جنگهایی هستیم که اگر برای بعضی از منفعت جویان و عقب ماندههای فرهنگی وعقدهایها و حسودان و... نفعی داشته، حاصلی جز ضرر و هدر دادن فرصتها برای ورزش و فوتبال ما ندارد. گویا دستها و جریاناتی نان ونام خود را در مطرح نشدن دردها و مشکلات اصلی ورزش میبینند.
ثانیا مسئولان فوتبال و تیم ملی باید سعه صدر نشان داده و از " عاشق افکار خود بودن " دست بردارند و ناخواسته وارد بازی "شومنها " و ... نشوند و با دعوت از چهرههای خوشنام و مقبول - که الحمدلله تعدادشان هم کم نیست - و شنیدن انتقادات دلسوزانه و فنی و همچنین پبشنهادات سازنده آنها گامهای مثبتی را برای ایجاد تحول و اصلاح در فوتبال بردارند.
*سید محمدسعید مدنی