حساب مدیران مخلص را از " شومن"های مدیرنما جدا کنید
کیهان ورزشی-
رفته رفته بازار ورزش با شروع مسابقات داخلی در رشتههای مختلف گرم و گرمتر میشود وعلاقهمندان بعد از چند ماه وقفه و رکود در فعالیتها و" لیگ"های داخلی، دوباره پیگیر این رقابتها خواهند شد.
به نوبه خود امیدواریم سطح کیفی این فعالیتها در سطح این علاقه مندیها و در شان طرفداران پرشمار ورزش ایران باشد و در ارتقای فنی و فرهنگی ورزش کشورمان نقشی ملموس و موثر ایفا کند.
تردیدی نیست که به همان میزانی که کیفیت و سطح فنی رقابتهای داخلی بالا باشد و همه اجزا و دست اندرکاران - از تیمها و باشگاهها گرفته تا مدیریتها و کمیتههای اجرایی و انضباطی و نیروهای انتظامی و اصحاب رسانه و حتی تماشاگران - وظیفه خود را به درستی انجام دهند، به قدرت کلی ورزش نیز اضافه خواهد شد.
یکی از واقعیات ناخوشایند این است که در کنار تلاشهای مجدانه و زحمات مخلصانهای که از سوی دست اندرکاران در ردههای مختلف انجام میشود، افراد و مجموعههایی هم هستند که در کار خود جدیت ندارند و بیشتر به دنبال کار و کاسبی خودشان هستند تا اینکه دغدغه ورزش و انجام وظایف محوله را داشته باشند!
این یک نقص بزرگ و از اصلیترین عواملی است که مانع از سلامت محیط ورزش و لاجرم پیشرفت بایسته آن میشود. این روال، حالت طبیعی وعادی پیدا کرده و این باور را نزد خیلیها به وجود آورده که گویا در ورزش و سطوح مختلف آن هرکسی هر کاری دلش میخواهد انجام میدهد و نوعی " هرکی به هرکی" حاکم است. ناگفته پیداست که در به وجود آمدن چنین وضعیتی - که با توجه به شواهد و مستندات، جزو واقعیتهای تلخ ورزش ماست و هرگز جنبه اغراق و سیاه نمایی ندارد - فقدان نظارت و عدم رعایت اصل پاسخگویی نقش اصلی را بازی میکند.
چنانکه به دفعات نوشتهایم در بعضی از حوزههای ورزش نوعی ملوک الطوایفی حاکم است و مدیران و مسئولان به صرف اینکه از مجمع مربوطه رای گرفتهاند - و همه خوب میدانیم اغلب این رای دادنها و رای گرفتنها نه بر اساس ملاک " شایسته سالاری"، بلکه ملاکهای غلط و جاهلیتی، چون " قبیله گرایی" و" باندبازی" و... چهره میبندد - صاحب و مالک مطلق آن حوزه و بخش و فدراسیون و... میشوند و خودکامگی پیشه میکنند و درباره عملکرد و کارنامه خود - حتی در صورت منفی بودن و شکست خوردن - به هیچ مقام و مرکزی پاسخگو نیستند! و این از معضلات و دردهای ظاهرا بی درمانی است که اجازه نمیدهد ورزش مستعد ایران در مسیر پیشرفت گامهای بلند بردارد.
بیش از هرکسی مسئولان و مدیران ارشد ورزش باید به این معضل رسیدگی کنند و این زخم مهلک را از پیکر ورزش بزدایند. این کاری است که نشده - یا خیلی کم شده - و در عوض سعی شده که این نوع معضلات و آسیبها در کوران هیاهوی عمدتا رقابتهای خارجی موقتا فراموش شود. مثلا در آیندهای نزدیک بازیهای آسیایی در کشور ژاپن برگزار میشود و از این پس تا ماهها تمام فکر و دغدغه مسئولان و محور اظهارات ایشان این است که چرتکه در دست بگیرند و با اعدد بازی کنند و تعداد مدالها را بشمارند. کسی نمیگوید این کار انجام نشود، اما حرف بر سر این است که این کارها جای وظایف اصلی را نگیرد و موجب نشود که معضلات در هیاهوی به وجود آمده فراموش شوند و گروهی با امنیت و خاطرجمعی به رفتارهای ضد مصلحت ورزش ادامه دهند!
این روند ضد مصالح ورزش به یک پروسه طبیعی تبدیل شده و هیچ مدیر و مسئولی بابت غلط کاریها و تحمیل هزینهها یا آسیبهایی که از نظر حیثیتی و توهینهایی که از لحاظ شخصیتی وارد کردهاند، مواخذه نشده و پاسخگو نبودهاند.
در این باره نمونه فراوان است. مثلا " پرونده فساد در فوتبال" که سالها پیش با سروصدای زیاد در مجلس شورای اسلامی تشکیل شد یا ماجرای معروف به" پرونده ویلموتس" و... که علی رغم هیاهویی که پیرامون آنها به راه افتاد و توجه علاقهمندان ورزش را به خود جلب کرد، بدون اینکه کسی از مسئولان ورزش وغیر ورزش در این باره به مردم توضیحی بدهد، بی نتیجه یا بلاتکلیف رها شد!
ما نیز مانند علاقهمندان ورزش خوب یادمان هست که سال گذشته از سوی مدیران یکی از تیمهای پر طرفدار پایتخت (استقلال) مسخره بازی اهانت آمیزی در حق این تیم و کلیت فوتبال ما و مربیان وطنی، تحت عنوان استخدام و به کارگیری " مدیر فنی خارجی و پروازی" و حتما با تحمیل هزینههای سرسام آور (البته از جیب مردم!)، صورت گرفت که کوچکترین تاثیر مثبتی بر کاروبار این تیم نداشت و اتفاقا همه شاهد هستند که تیم مذکور در فصل تازه فوتبال بدون این مسخره بازیها و پول هدر دادنها با کادر فنی تقریبا تمام ایرانی تاکنون بازیهای خوب و تماشاگرپسندی ارائه کرده است!
سوال این است که آیا در ورزش ما نباید بین دوغ و دوشاب فرقی وجود داشته باشد؟ آیا عدالت مدیریتی حکم نمیکند که با نظارت دقیق و منصفانه، حساب افرادی که وظیفه خود را در قبال ورزش به درستی و اخلاص تمام انجام میدهند از" شومن"های مدیرنمایی که از مدیریت، فقط اسراف و ریخت و پاش و پول خرج کردن از کیسه بیت المال را میفهمند، جدا شود؟
ورزش ما - و خاصه مدیران - کارهای معطل مانده و وظایف انجام نشده بسیاری دارد که برای اصلاح و بهتر شدن اوضاع باید انجام گیرد، کارها و وظایفی که نباید اجازه داد در هیاهوی جام جهانی و غوغای بازیهای آسیایی و چرتکه اندازیهای مدالی و... گم شود.
*سید محمدسعید مدنی