دمبله / کواراتسخلیا: می‌دانم بهترین بازیکن کیست؛ دوستم
کیهان ورزشی-
تنها چند هفته تا مراسم اهدای توپ طلا در لندن در روز ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶ باقی مانده است و عثمان دمبله و خویچا کواراتسخلیا برای گفت‌وگویی مشترک مقابل یکدیگر نشستند. این دو هم‌تیمی فصلی استثنایی را در کنار یکدیگر پشت سر گذاشته‌اند؛ فصلی سرشار از مسابقات بزرگ، جام‌های مهم و پیوندی که هم در داخل زمین و هم خارج از آن، روزبه‌روز عمیق‌تر شده است.
بنابراین، وقتی از آنها پرسیده شد که به چه کسی رای خواهند داد، هر کدام به‌راحتی می‌توانستند نام خودشان را بر زبان بیاورند، اما هیچ‌یک چنین کاری نکردند.
در تمام بازی‌های بزرگ، تعیین‌کننده بوده است
اولین نفر عثمان دمبله است. وقتی درباره هم‌تیمی گرجستانی‌اش صحبت می‌کند، شماره ۱۰ پاری‌سن‌ژرمن برای توضیح اینکه چه چیزی بیش از همه در بازی او تحت تاثیرش قرار می‌دهد، نیازی به فکر کردن طولانی ندارد: "او آن‌قدر ویژگی‌های مختلف دارد. فکر می‌کنم تقریبا همه چیز‌هایی را که لازم است، در اختیار دارد. "
او سپس بر توانایی کواراتسخلیا برای تاثیرگذاری در تمام مراحل بازی تاکید می‌کند؛ نه فقط زمانی که پاری‌سن‌ژرمن در حال حمله است، بلکه هنگامی که تیم به تلاش و مشارکت او در دیگر بخش‌های بازی نیز نیاز دارد.
کواراتسخلیا نیز بلافاصله این تمجید را پاسخ می‌دهد. وقتی از او خواسته می‌شود رای خود برای توپ طلا را مشخص کند، وینگر گرجستانی نام عثمان دمبله را بر زبان می‌آورد:
"من به او رای می‌دهم، چون نحوه بازی‌اش، کمکی که به تیم می‌کند و شیوه‌ای که تیم را رهبری می‌کند، برای ما واقعا مهم است. او فوق‌العاده است. ما واقعا خوشحالیم که او را در تیم داریم و می‌توانیم بازی کردنش را تماشا کنیم. "
برای کواراتسخلیا، این تحسین فراتر از توانایی‌های فنی صرف است. او همچنین به تاثیر دمبله بر تیم، نقش رهبری وی و توانایی‌اش برای تغییر روند مسابقات بزرگ اشاره می‌کند.
بی‌باک
برای نشان دادن این تاثیرگذاری، کواراتسخلیا لازم نیست زیاد به گذشته دور برگردد. یکی از ماندگارترین لحظات فصل، ضربه پنالتی دمبله مقابل آرسنال بود: "برای من، مهم‌ترین اتفاق، پنالتی مقابل آرسنال بود. وقتی در فینال لیگ قهرمانان با نتیجه یک بر صفر جلو بودیم، اعتماد کاملی به او داشتیم. توپ را برداشت و بدون ترس ضربه زد و گل کرد. "
از نگاه او، همین صحنه نشان می‌دهد چه چیزی یک بازیکن را قادر می‌کند برای کسب توپ طلا رقابت کند: توانایی ایستادن در لحظه‌ای که بیشترین اهمیت را دارد و پذیرفتن مسئولیت، زمانی که تیم بیش از هر زمان دیگری به آن نیاز دارد.
اما کواراتسخلیا به همین‌جا بسنده نمی‌کند. او همچنین گل دمبله مقابل المپیک مارسی در لیگ یک فرانسه را به یاد می‌آورد:
"آن گل فوق‌العاده بود. من روی نیمکت بودم و با خودم گفتم: «وای، او چگونه این کار را می‌کند؟» ولی هر گلی که می‌زند، فوق‌العاده است. "
وقتی از او پرسیده می‌شود که دوست دارد کدام بخش از بازی دمبله را در خود شبیه‌سازی کند، انتخاب تقریبا غیرممکن می‌شود: "او آن‌قدر ویژگی دارد که نمی‌دانم کدام‌یک را انتخاب کنم. شاید نحوه بازی کردنش با هر دو پا و شتاب گرفتنش با توپ. وقتی با توپ شروع به دویدن می‌کند، گرفتنش غیرممکن است. "
سپس این موضوع را بسیار ساده جمع‌بندی می‌کند: "او سرشار از ویژگی‌های مختلف است. "
بازی کردن کنار او آسان است
این تحسین دوطرفه است و در عین حال به توضیح کیفیت همکاری آنها در زمین نیز کمک می‌کند. عثمان ابتدا به این نکته اشاره می‌کند که هماهنگی میان آنها صرفا از نخستین بازی‌هایی که کنار یکدیگر قرار گرفتند، آغاز نشده است. آن دو خیلی زود حتی خارج از زمین نیز با یکدیگر هماهنگ شدند: "بازی کردن در کنار بازیکنی در این سطح آسان است. "
کواراتسخلیا نیز دقیقا همین دیدگاه را دارد. از نظر او، درک متقابل آنها به همان اندازه که به ویژگی‌های فوتبالی‌شان مربوط است، به رابطه شخصی‌شان نیز وابسته است: "ما هم خارج از زمین و هم داخل زمین، یکدیگر را خیلی خوب درک می‌کنیم. واقعا درک سبک بازی او آسان است. "
بازیکن گرجستانی به‌خصوص می‌داند که در کنار دمبله، گاهی تنها یک فرار کافی است: "وقتی فرار می‌کنی، می‌دانی که او می‌تواند توپ را هر جا که باشی به تو برساند و ناگهان خودت را تک‌به‌تک با دروازه‌بان می‌بینی. با توجه به ویژگی‌هایی که او دارد، باید همیشه آماده باشی. "
این درک مشترک از بازی، دلیل سیالیت همکاری این دو بازیکن را توضیح می‌دهد. نیازی به تبادل پاس‌های طولانی یا هماهنگی‌های پیچیده نیست؛ حرکت‌های بدون توپ، انفجار‌های سرعت و پاس‌های آنها تقریبا به‌صورت طبیعی یکدیگر را کامل می‌کنند.
مهم‌ترین چیز؟ پاری‌سن‌ژرمن
این نزدیکی، جایگاه آنها در رقابت توپ طلا را جذاب‌تر می‌کند، چرا که با وجود اینکه هر دو در جمع مدعیان قرار دارند، هیچ‌کدام تمایلی ندارند این جایزه فردی را به مسئله‌ای شخصی تبدیل کنند.
وقتی از کواراتسخلیا پرسیده می‌شود که آیا می‌تواند این جایزه را به دست آورد، صریح است: "در میان نامزد‌ها بازیکنان فوق‌العاده‌ای حضور دارند و بودن در این رقابت واقعا لذت‌بخش است. ".
اما او بلافاصله مسیر گفت‌و‌گو را به چیزی برمی‌گرداند که از زمان ورودش به پاریس برایش اهمیت داشته است: ادامه پیشرفت، حفظ گرسنگی و انگیزه و مهم‌تر از همه، کسب جام‌های بیشتر با پاری‌سن‌ژرمن.
دمبله نیز موضعی مشابه دارد. او انکار نمی‌کند که از نظر فردی فصل درخشانی داشته ولی وقتی به گذشته نگاه می‌کند، چیزی که بیش از همه برایش برجسته است، موفقیت تیم است: "مهم‌ترین چیز، قهرمانی با پاری‌سن‌ژرمن بود. "
این فلسفه همچنین توضیح می‌دهد که چرا هیچ‌کدام از آنها به دنبال تبلیغ برای خودشان نیستند.
بهترین بازیکن را می‌شناسم
وقتی از خویچا پرسیده می‌شود که آیا صحبت نکردن درباره شانسش برای کسب توپ طلا به حفظ روحیه تیمی در پاری‌سن‌ژرمن کمک می‌کند، او با لبخند پاسخ می‌دهد، اما در عین حال فروتنی واقعی‌اش را نیز نشان می‌دهد: "من شخصا می‌دانم بهترین بازیکن کیست؛ دوستم. "
او درباره دیگر مسائل معتقد است که تصمیم نهایی با رای‌دهندگان است. ترجیح می‌دهد چیزی را که باعث شده تیم چنین فصل موفقی داشته باشد، تغییر ندهد: "ما فقط می‌خواهیم به سخت کار کردن ادامه دهیم. نمی‌خواهیم بعد از موفقیت یا فصل فوق‌العاده‌ای که داشتیم، تغییر کنیم. می‌خواهیم همان بمانیم. "
وقتی درباره دمبله صحبت می‌کند، بازیکن گرجستانی دقیقا بر همین ثبات رفتاری تاکید دارد: "شخصیت او واقعا با همه متفاوت است. او همیشه همان آدمی است که بوده. برای من یک الگوست؛ بنابراین من هم می‌خواهم الگوی خوبی باشم و سکوت می‌کنم. "
این جمله برای دمبله که حالا با هیاهوی رسانه‌ای پیرامون توپ طلا آشنایی کامل دارد، معنای ویژه‌ای پیدا می‌کند.
همیشه متمرکز مانده‌ام
وقتی دمبله به مراسمی بازمی‌گردد که فصل گذشته در آن پیروز شد، به‌طور طبیعی یک شب خاص را به یاد می‌آورد؛ شبی در کنار عزیزان، دوستان و تمام کسانی که در مسیر حرفه‌ای او نقش مهمی ایفا کرده‌اند: "آن شب فوق‌العاده بود. آن شب را با تمام عزیزانم، تمام دوستانم... به یاد می‌آورم. آن شب زندگی‌ام را تغییر داد. ".
اما این جام رویکرد او را تغییر نداده است: "ممکن است نگاه دیگران تغییر کند ولی من شخصا همیشه متمرکز و همان آدم قبلی باقی مانده‌ام. "
دقیقا همین نگرش است که کواراتسخلیا در هم‌تیمی خود تحسین می‌کند. دمبله درباره نامزدی خودش نیز همین رویکرد را در پیش می‌گیرد: نه کمپین تبلیغاتی، نه اظهارنظر‌های بزرگ؛ فقط ادامه مسیر رو به جلو: "این یک رویداد بزرگ است، اما من متمرکز و آرام هستم. نیازی نیست چیزی بگویم. "
دو مسیر، یک جاه‌طلبی
این مصاحبه می‌توانست دو نامزد توپ طلا را مقابل یکدیگر قرار دهد ولی در نهایت، داستان چیز دیگری را روایت می‌کند: دو بازیکنی که به هم احترام می‌گذارند، بهترین ویژگی‌های یکدیگر را شکوفا می‌کنند و هر بار که درباره فصل خود صحبت می‌کنند، دوباره به همان نقطه آغاز بازمی‌گردند.
مسابقات بزرگ. جام‌ها. تجربه‌های مشترک. هواداران. پارک د پرنس؛ و آن عزم مشترک برای ادامه دادن به پیروزی در کنار یکدیگر.
تنها چند هفته تا اعلام نتیجه باقی مانده است و هر یک نگاه خاص خود را نسبت به دیگری دارد ولی وقتی صحبت از پاری‌سن‌ژرمن به میان می‌آید، دیدگاه‌های آنها به یکدیگر نزدیک می‌شود.
توپ طلا یک جایزه فردی است، اما فصلی که آنها پشت سر گذاشته‌اند، همواره چیزی فراتر از آن بوده است.
*سید محمدطاهر شاهین