ایرانِ قوی، ورزشِ قوی

      
۱۸/مهر/۱۴۰۵
|
۱۲:۱۲
|
کد خبر: ۹۵۳۶۶
۱۱:۰۳
۱۴۰۵/۰۷/۱۸

شوی تلویزیونی برای بازی با اعصاب مردم؛ شما می‌خواهید با فساد مبارزه کنید؟!

شوی تلویزیونی برای بازی با اعصاب مردم؛ شما می‌خواهید با فساد مبارزه کنید؟!

کیهان ورزشی-

نمایشی که روز دوشنبه هفته گذشته روی آنتن زنده شبکه سوم دیدیم، به تنهایی نشان می‌داد که چه بر سر فوتبال ایران و همچنین رسانه‌ها آمده است. حضور افرادی که از بد روزگار نفرات تصمیم‌گیرنده برای فوتبال ایران هستند در این برنامه، و جنگ و جدل‌شان برای اینکه بگویند «من خوب هستم و تو بد هستی»، نشان می‌داد چاهی که فوتبال در آن گرفتار شده چه عمقی دارد. چند عضو هیأت‌رئیسه فدراسیون فوتبال در کنار یک مدیر سابق و البته «رفوزه» فوتبال در کنار سخنگوی فدراسیون - که ظاهراً برای گرفتن دست عضو عصبانی هیأت‌رئیسه و مهار او در مواقع بحرانی حاضر شده بود - در کنار مجید جلالی که تنها چهره فوتبالی جمع بود، بازیگران این نمایش بودند. البته بحث مجید جلالی جدا بود و‌ای کاش او حاضر نمی‌شد تا مخاطب راحت‌تر بتواند درباره این نمایش زشت و بی‌حاصل قضاوت کند.

بی‌شک این برنامه و برنامه‌های شبیه به آن نه حاصلی برای فوتبال ایران دارند و نه می‌توانند ذره‌ای از فلسفه واقعی فوتبال - که همان تزریق لذت این رشته به جامعه است - را نشان دهند. اینها یک عمر است که روی اعصاب مردم راه می‌روند، گاهی با به راه انداختن چنین نمایش‌هایی و گاهی با پرداختن به موضوعات انحرافی و ...

تکلیف چنین برنامه‌هایی که روشن است و خوشبختانه مردم متوجه شده‌اند که اینها چه نقش مخربی دارند، اما دل‌مان به حال فوتبال ایران می‌سوزد که امثال خطیر، کریمی، سالاری، دبیری و ... شده‌اند نفرات کلیدی و تصمیم‌گیران اصلی آن! آیا کسی اینها را به عنوان یک چهره فوتبالی می‌شناسد؟ آیا اساساً حضور اینها در صحنه فوتبال توهین به خیل دلسوزان واقعی و پیشکسوتان و کارشناسان حقیقی این رشته نیست که کنج خانه‌هایشان مانده‌اند و باید تماشاگر چنین شو‌هایی باشند؟ آیا محصول سیستم معیوبی که تاج و رفقایش را تا امروز به رغم کوهی از ناکامی و ابهام و تخلف روی آن صندلی‌های مهم حفظ کرده، ظهور این افراد روی ویترین فوتبال و بدتر از آن روی ویترین رسانه نیست؟

آنچه در این برنامه دیدیم جز اتهام و دروغ و تلاش مذبوحانه برای سفید کردن چهره شرکت‌کنندگان نبود، دروغ‌هایی که گرچه تلاش می‌شد در پس کلی شعار و حرف ظاهراً از سر دلسوزی پنهان شود ولی با هر کلامی که از دهان اینها خرج می‌شد، عریان‌تر از همیشه چهره خود را به مخاطب نشان می‌داد.

آیا اینها قرار است فوتبال را از فساد پاک کنند؟ اینها که خودشان و پستی که تصاحب کرده‌اند محصول یک روند مبهم و یک پروسه آلوده است؟!

فوتبال ایران را باید شخم زد؛ باید از بالا تا پایین آن را تصفیه کرد. این پالایش از نان شب هم واجب‌تر است، منتها اینکه چه کسی و چه اراده‌ای، ما نمی‌دانیم و خیلی هم به شکل‌گیری آن امیدوار نیستیم.

اما شاید بد نباشد یک بار هم از خودمان بپرسیم چرا فوتبال ایران به جایی رسیده که به جای گفت‌و‌گو درباره کیفیت فوتبال، ساختن آینده، پرورش استعداد‌ها و حل مشکلات واقعی، بخش مهمی از انرژی‌اش صرف دعوا، پاسخ دادن به یکدیگر، توجیه عملکرد‌ها و حضور در چنین نمایش‌هایی می‌شود، آن هم از سوی افرادی که قد و قواره‌شان به این کار نمی‌خورد و خون این رشته را در شیشه کرده‌اند و امروز به جای بازخواست شدن در نقش قهرمان از مبارزه با فساد حرف می‌زنند!

*حمید ترابپور

ارسال نظر
captcha