کشتی قهرمان، دست" اهل" و فوتبال بیمار، دست " نا اهل"!
کیهان ورزشی-
کشتی ایران بار دیگر درخشید و افتخارآفرین شد و شاهکار دیگری را در صفحات ورزش ما به ثبت رساند. کشتی این بار با" امیدهای" خود دل ملت را شاد کرد و گل لبخند را بر لبان مردم شریف و مقاوم و مظلوم کشورمان نشاند و به معنای واقعی خار چشم بدخواهان این مملکت شد و در واقع تیری زهرآلود بر قلب دشمنان خبیث این سرزمین نشست.
" امیدهای کشتی" در دو رشته فرنگی و آزاد در مسابقات قهرمانی جهان که به میزبانی آمریکا برگزار شد بر سکوی نخست ایستادند و موفقیتی را خلق کردند که موجب شد سرود مقدس جمهوری اسلامی ایران در سالن محل برگزاری نواخته شود و همزمان دنیا شاهد به اهتزاز درآمدن پرچم سه رنگ کشوری باشد که نماد مقاومت و شرافت و ظلم ستیزی در جهان امروز است.
اقتدار کشتی ایران بار‌ها و در میادین و کلاس‌های گوناگون قاره‌ای و جهانی و المپیکی و در رده‌های سنی متفاوت به نمایش درآمده و باید الگو و" تیپ ایده آل" ورزش ما باشد.
کشتی با عملکرد و افتخارآفرینی‌های خود - و مهمتر از همه حضور پر قدرت و صلابت - رضایت مردم را جلب کرده و به سهم خود نماینده‌ای شایسته و در شان این سرزمین بزرگ و جاوید است. این انتظاری است که عاشقان و جانفدایان ایران از همه حوزه‌ها و عرصه‌ها دارند و صد البته انتظاری بلندپروازانه و غیر قابل دسترسی هم نیست و کاری است شدنی که ورزش ما قادر به انجام آن است و حتما" می‌تواند ".
این هدفی است که رسیدن به آن نیازمند کار بی وقفه و تلاش بی امان و صبر و شکیبایی است، اما انجام آن شرطی منطقی و بدیهی و فرمول ساده‌ای دارد و آن اینکه" کار دست کاردان و اهلش باشد. " این شرطی است که در اکثر مقاطع - از جمله مقطع فعلی - در کشتی رعایت می‌شود. این اصل بدیهی و فرمول ساده در فوتبال اجرا نمی‌شود و کار در این رشته پرطرفدار و مردم پسند به جایی رسیده که بسیاری - از جمله ما - به صراحت و البته نگاه واقع بینانه و کارشناسانه به دفعات نوشته‌اند که برای نجات خود و بازگشت از مسیر غلطی که در پیش گرفته، به اصلاحات اساسی در حد" شخم خوردن" احتیاج دارد!
این فوتبال دست اهلش نیست و نا اهلان طمعکار از هر سو احاطه اش کرده‌اند و برای رسیدن به منافع و تشفی زیاده خواهی‌های خود از انجام هیچ کاری ابا ندارند و لذا فرهنگ و فن و اخلاق آن را زیر ضربات خرد کننده قرار داده‌اند.
تعجب آور اینجاست که علی رغم هشدار‌های کارشناسانه و تذکرات دوستانه، مسئولان ورزش و متولیان رسمی فوتبال برای پایان دادن به این وضعیت و تارومار کردن نااهلان فرصت طلب هیچ اقدامی انجام نمی‌دهند، سهل است که خیلی وقت‌ها برای شلتاق کردن و اقدامات تخریبی آنها نقش جاده صاف کن را بازی می‌کنند!
کار به جایی رسیده که این جریانات و بلندگو‌های رسمی آنها بدون هیچگونه مشروعیت و کارنامه مشخص و سابقه روشنی خود را صاحب و ارباب فوتبال می‌دانند و با هدف حفظ وضع ناخوشایند آن - که البته به نفع انگل‌های آویزان و به ضرر فوتبال ملی و دوستدارانش است - برای منتقدان و کارشناسان و اهالی اصیل و شناخته شده از طریق رسانه‌های اجیر شده داخلی و حتی رسانه‌های خبیث و معاند خط ونشان می‌کشند و آنان را با گستاخی و صراحت تهدید می‌کنند!
علاقه‌مندان ورزش حتما اطلاع دارند که در چند هفته اخیر علیرضا دبیر - که از چهره‌های شناخته شده و پرافتخار ورزش ماست و قهرمانی المپیک را هم در کارنامه خود دارد و امروز رئیس فدراسیونی است که اخیرا دو قهرمانی جهان را به نام ایران سرفراز در خاک آمریکا ثبت کرد - به عنوان یک دوستدار دلسوز ورزش درباره وضعیت اسفبار مدیریتی حاکم بر فوتبال و جولان دلالان و نااهلان در آن - که بعضا سروسری هم با رسانه‌های مزدور و اجیرشده صهیونیست‌ها دارند - هشدار داد و در واکنش به این هشدار، همین اراذل و اوباش رخنه کرده در فوتبال که دمار از روزگار آن درآورده‌اند، شلوغ کاری و هوچی بازی به راه انداختند، فقط به این دلیل که حرف‌های دلسوزانه دبیر که فوتبال و چم وخم آن را خوب می‌شناسد و خود تربیت شده پدری فوتبالی (مرحوم رکن الدین دبیر) است - که بی هیاهو و در گمنامی تمام از جیب خود در زمین‌های خاکی شهرری و جنوب شهر تیمداری می‌کرد و جوانان زیادی را تربیت کرد - به مصلحت این رشته مردمی و به ضرر جریانات آویزان و باند‌های دلالی بود که به قیمت وارد آوردن آسیب‌های جدی به فوتبال، از قبل آن پول‌های نامشروع به جیب می‌زنند و آخور خود را آباد می‌کنند!
برای چندمین بار از سر انجام وظیفه به مسئولان ورزش و فوتبال و هرکسی و سازمانی که در این باره مسئول است و کاری می‌تواند انجام دهد، هشدار می‌دهیم که این رشته پرطرفدار را از چنگ عناصر نااهل و دلالیسم مخرب نجات دهند. از فوتبال خبر‌های خوبی به گوش نمی‌رسد. ماجرایی که هفته پیش در ورزشگاه انزلی اتفاق افتاد و خوراک خوبی برای رسانه‌های به شدت ضدایران و ایرانی فراهم آورد، اگر درست تحلیل و بررسی نشود و طبق معمول" زیر سبیلی" رد شود، در آینده می‌تواند به شکل و بهانه‌های دیگر تکرار شود و حوادث غیر قابل جبرانی را رقم بزند. دلسوزان و اهالی اصیل ورزش با کوتاه کردن دست نااهلان سکه پرست، اجازه ندهند کار به آنجا‌ها بکشد.
فوتبال صدالبته حالا حالا‌ها نمی‌تواند مثل کشتی در کلاس جهانی افتخارآفرینی کند ولی با توجه به بضاعت‌های انسانی و فنی آن، در صورت اصلاحات اساسی و دفع میکرب‌ها و بی هنران مفتخور قادر است جایگاه خود را ارتقا بخشد و در سطوح و گروه‌های سنی مختلف (برخلاف حالا و مثلا ناکامی در بازی‌های آسیایی) در قاره بزرگ افتخار خلق کند و برای دوستداران صمیمی و پرشمار خود پیام آور شادی و پیروزی باشد...
*سید محمدسعید مدنی