حق به حق‌دار رسید
کیهان ورزشی-
در میان هیاهوی رسانه‌ای که دو باشگاه بارسلونا و رئال‌مادرید برای برنده شدن بازیکنان شان در مراسم توپ طلا به راه انداخته بودند، گزینه‌ای که بی‌صدا در طول فصل درخشیده و در زمین مسابقه حرفش را زده بود، به شایستگی برنده توپ طلا شد. هری کین که از زمان پیوستن به بایرن‌مونیخ روز‌های درخشانی را سپری کرده، در فصل گذشته به معنای واقعی کلمه فوق‌العاده بود و با گل‌های فراوانی که زد، مسیر قهرمانی در رقابت‌های داخلی را برای تیم کمپانی هموار کرد. با این حال به نظر می‌رسید فضای رسانه‌ای جو را به سمتی ببرد که بازیکنی به غیر از او برنده این جایزه شود ولی رای دهندگان توپ طلا نشان دادند که درخشش بی‌صدای این مهاجم در آلمان را دیده‌اند و توپ طلا که این سال‌ها و در پایان دوران سلطه دوگانه رونالدو- مسی به بازیکنان دیگری هم می‌رسد، در کمال شایستگی به کاپیتان تیم ملی انگلیس رسید تا توپ طلا که مراسم آن امسال در لندن برگزار می‌شد، در همان انگلیس بماند و پس از سال‌ها یک بار دیگر یک بازیکن انگلیسی برنده این جایزه شود.
بهترین نبود، اما شایسته بود
تام میستون (گاردین)
برای اولین بار، لندن میزبان مراسم توپ طلا بود و تمامی فوتبالیست‌های بزرگ دنیای فوتبال خودشان را به پایتخت انگلیس رساندند تا اهدای جوایز در این مراسم را جشن بگیرند. با وجود جوایز زیادی که در بخش‌های مختلف این مراسم تقدیم می‌شود، تمام توجهات به توپ طلای فوتبال مردان معطوف بود و حدس و گمانه‌زنی‌های فراوانی در مورد برنده آن وجود داشت و به خاطر مدعی‌های زیاد و فاصله کم بین آنها، می‌توان این دوره از مراسم توپ طلا را جذاب‌ترین دوره آن پس از سال‌ها سلطه رونالدو و مسی بر این جایزه دانست. حالا با شروع هر فصل تعداد زیادی بازیکن بر این باورند که می‌توانند این جایزه را از آن خود کنند. با این حال در نهایت جایزه امسال به شایسته‌ترین نامزدی که ممکن بود برنده شود، رسید: هری کین.
روایت تازه
در سال ۲۰۱۹ وقتی نظر گری لینه‌کر را در مورد جایزه توپ طلا پرسیدند، او اهمیت این جایزه را کم دانست و گفت که جایزه فردی در یک ورزش گروهی کاملا کم‌ارزش است. با این حال لینه‌کر در مورد تفاوت جایزه توپ طلا در باور عام با هدف واقعی آن نیز صحبت کرد و گفت: «انتخاب شدن به عنوان بهترین بازیکن سال، به طرز احمقانه‌ای بیش از حد مهم شده است. به خاطر این که اگر واقعا بخواهیم هر سال به بهترین بازیکن جایزه بدهیم، مسی هر سال برنده می‌شود.»
در میان این صحبت‌ها چیزی که توپ طلا به آن تبدیل شده را می‌توان دید. به جای انتخاب سالانه بهترین فوتبالیست دنیا، صرف‌نظر از دستاورد‌ها و جام‌هایی که برده، توپ طلا حالا بیشتر به بازیکنی می‌رسد که بهترین فصل را از نظر فردی سپری کرده و عملکردش در ایده‌آل‌ترین حالت باعث قهرمانی تیمش نیز شده است.
" فرانس فوتبال" که ترتیب‌دهنده این مراسم است، اخیرا تلاش کرد تا کاری کند داوران رای خود را فقط به خاطر جام‌های قهرمانی بازیکن در طول یک فصل ندهند، چون با این رویه حتی جورجینیو هم در سال ۲۰۲۱ در میان نامزد‌های اصلی قرار گرفت، زیرا نقش برجسته‌ای در قهرمانی چلسی در لیگ قهرمانان و قهرمانی ایتالیا در یورو داشت. با این حال، هنوز در مورد بازیکنی که در بزرگترین مسابقات می‌درخشد و کسی که امکان قهرمانی را برای تیمش در مهم‌ترین تورنمنت‌ها فراهم می‌کند، تفاوت دیدگاه وجود دارد و به همین خاطر ممکن بود بازیکن دیگری به جای کین برنده جایزه امسال شود. با این حال شکی وجود ندارد که مهاجم بایرن‌مونیخ در زمینه آمار فردی بالاتر از همه رقبای خود قرار داشت.
آمار فوق‌العاده
چشمان خود را ببندید و بازیکنی را تصور کنید که در طول فصل در تنها ۶۵ بازی ۷۳ گل برای تیم باشگاهی و ملی به ثمر رسانده است. ۳۶ گل او که آمار هر ۶۶ دقیقه، یک گل است، باعث شد تا باشگاه این بازیکن به قهرمانی لیگ برسد. او همچنین در تمامی مراحل جام حذفی گلزنی کرد و در ۶ بازی ۱۰ گل به ثمر رساند که شامل هت‌تریک در فینال نیز می‌شود.
این بازیکن در لیگ قهرمانان نیز در ۱۳ بازی، ۱۴ گل زد که شامل گلزنی در تمامی دیدار‌های مرحله حذفی تا نیمه‌نهایی می‌شود. او در جام‌جهانی کاپیتان تیم ملی کشورش بود و "سه‌شیرها" را به رده سومی رساند که بهترین رتبه این تیم در خاک کشوری به جز انگلیس است و در این مسیر ۶ گل زد که دو گل آن در مراحل حذفی، باعث پیروزی تیمش شد.
آمار خوبی است؟ این آمار هری کین در فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ است و باید برای بردن جایزه توپ طلا کافی باشد. تنها یک مرد - مسی در فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۱ - در طول یک فصل در طول قرن ۲۱ بیشتر از هری کین گلزنی کرده است.
اگر چه گل‌های هری کین نتوانست به کسب دو جام قهرمانی خیلی مهم کمک کند، اما بایرن‌مونیخ با این بازیکن قهرمانی‌هایی کسب کرد و تیم ملی انگلیس هم تا روز‌های آخر تورنمنت مدعی بود.
بازیکن کامل
لازم به گفتن نیست که کین صرفا یک مهاجم گلزن نیست که در محوطه جریمه منتظر هم‌تیمی‌هایش بماند تا با کمک آنها موقعیت‌های ساده را تبدیل به گل کند. او یک تمام‌کننده برجسته است که گل‌های فوق‌العاده می‌زند ولی حتی این مسئله هم به طور کامل توصیف‌کننده این بازیکن نیست.
کین بازیکنی کامل است و همین مسئله او را از سایر مهاجمین شماره ۹ هم نسل خودش متمایز می‌کند. او دوست دارد عقب بیاید و روی حملات تیم تاثیرگذار باشد، خصوصیتی منحصر‌به‌فرد در میان مهاجمان فعلی دنیای فوتبال.
آمار تنها ۸ پاس گل او در طول فصل گذشته گویای خلاقیت کین نیست. او فقط برای بایرن‌مونیخ در طول تمام مسابقات، ۲۶ شانس گلزنی مهم ایجاد کرده و اگر هم‌تیمی‌های این بازیکن هم به اندازه خود کین تمام‌کننده‌های خوبی بودند، او در جدول پاس گل‌ها در رده‌های بالا قرار می‌گرفت.
علاوه بر این کین توانایی ایجاد فضا دارد و این کمک زیادی به سبک بازی هم به ونسان کمپانی و هم توماس توخل می‌کند. تعجبی ندارد که وینگر‌ها و هافبک‌های پشت مهاجم بایرن و انگلیس هنگام بازی پشت این مهاجم ۳۳ ساله، بهترین بازی‌های خود را ارائه می‌دهند.
رقابت جذاب
با وجود همه اینها، این حس وجود داشت که دست کین به توپ طلای این فصل نخواهد رسید که بخشی از آن به خاطر رقابت نزدیک بازیکنان با هم بود. انتظار می‌رفت آرا به شکلی نزدیک تقسیم شود، چیزی که در سال‌های اخیر به ندرت شاهد آن بودیم.
رای‌دهندگانی که هنوز بر این باورند که توپ طلا باید به بهترین فوتبالیست جهان برسد، ممکن بود لامین یامال را انتخاب کنند، حتی با وجود این که در زمینه فردی در جام جهانی و قهرمانی اسپانیا آمار خیلی خوبی نداشت. یا می‌توانستند به کیلیان امباپه‌ای رای دهند که برای رئال و فرانسه تقریبا ۶۰ گل زد و کفش طلای جام‌جهانی را نیز برد و این در حالی بود که بخش زیادی از انتقادات به خاطر ناکامی تیم‌هایش در کسب جام بر گردن او افتاد.
نمایش‌های فوق‌العاده مسی در طول جام‌جهانی نیز باعث شده بود تا برخی به این باور برسند که او هنوز هم بهترین بازیکن این سیاره است. با این حال خیلی‌ها با توجه به سطح مسابقات لیگ آمریکا، در مورد قهرمانی‌های این بازیکن با میامی تردید‌هایی جدی داشتند.
همچنین داورانی داشتیم که مسابقات لیگ قهرمانان را مقدم می‌دانستند و در نتیجه به خویچا کواراتسخلیایی رای دادند که نمایش‌هایی چشم‌نواز برای پاری‌سن‌ژرمن داشت و این در حالی بود که عملکرد او در لیگ فرانسه، به ندرت به خوبی لیگ قهرمانان بود. برخی نیز جام‌جهانی را مهم‌تر می‌دانستند و در نتیجه رودری که بهترین بازیکن تورنمنت شده بود با وجود فصل متوسطی که در منچسترسیتی سپری کرد، در میان مدعیان حضور داشت.
فصل آرام
بازی‌های رسانه‌ای که در این میان شکل گرفته بود کمک چندانی به کین نکرد. بارسلونا و رئال‌مادرید به شدت برای یامال و امباپه تبلیغ می‌کردند و این بازیکنان هم هر وقت فرصتی داشتند درباره شانس بالای خود برای کسب این جایزه صحبت می‌کردند.
باید تلاش بازیکنان آرژانتینی را هم به این موضوع اضافه کنیم که در تلاش بودند مسی به نهمین توپ طلای خود برسد. مدیران پاری‌سن‌ژرمن نیز در تلاش بودند تا کواراتسخلیا یا یکی دیگر از بازیکنان تیم‌شان را به خاطر بردن لیگ قهرمانان، برنده این جایزه کنند و هیاهوی رسانه‌ای برای کین به هیچ‌وجه حتی نزدیک به این بازیکنان هم نبود. کمپانی در مورد شانس کسب توپ طلای کین یا اولیسه گفت: «امیدوارم یکی از بازیکنان بایرن برنده این جایزه شود، اما برای من کسب جام‌های قهرمانی با بایرن مهم‌تر است.»
کین هم در مقایسه با رقبایش در بیرون از مستطیل سبز کمک چندانی به خودش برای بردن این جایزه نکرد. مهم‌ترین اظهارنظر او در مورد توپ طلا این بود: «هیچوقت دوست ندارم خیلی در مورد خودم حرف بزنم. تنها چیزی که می‌توانم بگویم این است که فصل گذشته فوق‌العاده بود، هم از نظر فردی و هم تیمی. بهترین فصل زندگی من با اختلاف بود. این که ۷۳ گل زدم، خودش گویای همه چیز است و به آن افتخار می‌کنم. باید از هم‌تیمی‌ها و هر کسی که کمک کرد به این رکورد برسم، تشکر کنم.»
قدردانی نشده
همیشه کسانی بوده‌اند که کین را به خاطر تلاش‌هایش نادیده گرفته‌اند و تنها کاری که از این مهاجم برای تغییر نظر آنها برمی‌آمده، گلزنی بوده است. فصل گذشته نیز او با گل‌های فراوان همین کار را انجام داد. دوران یامال و امباپه قطعا به زودی فراخواهد رسید ولی در سال ۲۰۲۶، آنها باید هری کین را تشویق کنند که برنده توپ طلا شد.
مهاجم فوق‌ستاره
مارک دویل (گل)
اتفاقات خوب برای کسانی می‌افتد که صبر می‌کنند. امسال، هری کین برنده توپ طلای فوتبال مردان شد و بلافاصله نشان داد که این جایزه چقدر برایش ارزشمند است.
کین دستانش را روی صورتش گذاشت و لحظه‌ای طول کشید تا این خبر را هضم کند و حتی وقتی به روی صحنه آمد و با مجریان برنامه دست داد باز سردرگم به نظر می‌رسید و فقط توانست چندین بار پشت سر هم بگوید: "وای"!
او در نهایت گفت: «تقریبا توانایی گفتن هیچ حرفی را ندارم!» البته این گفته درست نبود، چرا که مهاجم انگلیسی بیش از ۱۲ دقیقه صحبت کرد. با این حال کسی نمی‌توانست به کین خرده بگیرد، به خصوص که او بخش اعظم وقتش را صرف تشکر از کسانی کرد که در این مسیر به وی کمک کرده بودند.
در حالی که سایر مدعیان در حال صحبت از شانس بالای خود در رقابت برای کسب جایزه بودند، کین شانس خود را کمتر نیز نشان می‌داد و می‌دانست که نگرفتن جام ملی یا باشگاهی ممکن است به ضررش تمام شود. البته او در فصل گذشته بایرن را به دوگانه داخلی رسانده بود، اما این امکان وجود داشت که به خاطر نبردن لیگ قهرمانان یا جام‌جهانی تنبیه شود.
با این حال اگر فقط یک چیز در مورد توپ طلا بدانیم، این است که آمار گلزنی برای رای‌دهندگان این جایزه اهمیت زیادی دارد و هیچ کس در طول فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ بیشتر از هری کین (۷۳ گل) گلزنی نکرد. در حقیقت فقط لیونل مسی در طول فصل ۲۰۱۲-۲۰۱۱ با زدن ۸۱ گل آمار بهتری را نسبت به کین در اروپا ثبت کرده است. باید به این نکته اشاره کرد که برنده شدن کین، منتقدانی هم دارد ولی فقط در مادرید و بارسلونا، چرا که بقیه دنیای فوتبال می‌دانند که داستان هری کین داستانی پر از تلاش و استقامت است که ارزش جشن گرفتن دارد.
درخششی که جرقه نبود
همان‌طور که خود هری کین اذعان می‌کند: «هیچوقت آن بازیکنی نبودم که کسی فکر کند روزی یک فوق‌ستاره می‌شوم.» بعد از این که او در ۳۴ بازی برای تاتنهام در فصل ۲۰۱۵-۲۰۱۴ توانست ۲۱ گل بزند، بسیاری از کارشناسان بر این باور بودند که درخشش وی یک جرقه است و تنها یک فصل خواهد بود. با این حال کین در آن زمان اعلام کرد که می‌داند چیزی بیش از یک جرقه است و حق هم با او بود، اما حتی خودش هم واقعا باور نمی‌کرد که روزی برنده توپ طلا شود.
ژوزه مورینیو در دوران حضورش در تاتنهام توانایی واقعی کین را دید. او در مصاحبه‌ای به کین گفت: «دیروز در تمرین تو را دیدم و شک ندارم که یک رهبر هستی. دنیا با احترام خاصی به فوتبال انگلیس نگاه می‌کند، اما فکر می‌کنند که ستاره‌های فوتبال به جایی دیگر تعلق دارند. باید جایگاهت را در همین راستا بسازیم.»
او حالا به این هدف رسیده است ولی با وجود تمام تلاش کین برای تشکر از سایرین، همه چیز به خود او و از همه مهم‌تر شجاعتش برمی‌گردد.
بدون پشیمانی
در حالی که کین ثابت کرده بود بازیکن صبوری است، اگر تصمیم به ترک تاتنهام و پیوستن به بایرن‌مونیخ نگرفته بود، هیچوقت برنده توپ طلا نمی‌شد. او همیشه در رویای قهرمانی با تیمی بود که در ۱۱ سالگی به آن پیوسته بود، اما با بی‌میلی تمام قبول کرد که چنین اتفاقی نخواهد افتاد و هر چه بیشتر در تاتنهام بماند، شانس کمتری برای پایان دادن به یکی از معروف‌ترین ناکامی‌های دنیای فوتبال دارد. او در سال ۲۰۲۳ گفت: «همیشه گفته‌ام که هیچوقت دوست ندارم بازنشسته شوم و حس کنم می‌توانستم دستاورد‌های بیشتری داشته باشم.»
البته ترجیح او پیوستن به یک تیم لیگ برتری دیگر بود تا در انگلیس بماند. بسیاری از کارشناسان بر این باور بودند که کین توانایی درخشش در لیگ کشور دیگری را ندارد، اما مهاجم انگلیسی با الهام گرفتن از انتقال دیوید بکام به رئال‌مادرید در سال ۲۰۰۳، این کار را انجام داد. کین در این باره گفت: «او الگوی من بود. ما به یک مدرسه می‌رفتیم و در یک فضا بزرگ شدیم و وقتی من بزرگ می‌شدم، او کاپیتان تیم ملی بود. به همین خاطر می‌خواستم پا جای پای او بگذارم. می‌دانستم که بسیاری از بازیکنان انگلیسی چنین کاری نمی‌کنند ولی این بهترین کاری بود که انجام دادم.» حالا کسی نمی‌تواند با این ادعا مخالفت کند.
هم بازی کین و هم جایگاهش از زمان پیوستن او به بایرن به سطج تازه‌ای رسیده‌اند. اگرچه احتمال موفقیت این مهاجم در باواریا بالا بود، اما نباید فراموش کرد که وقتی به آلمان آمد در روز‌های اول فشار زیادی را تحمل کرد.
موفقیت
کین عملا جایگزین دیرهنگام رابرت لواندوفسکی فوق‌العاده در بایرن بود، اما بسیاری از هواداران از تصمیم باشگاه برای پرداخت ۱۰۰ میلیون پوند برای یک مهاجم ۳۰ ساله انتقاد کردند. از نظر لوتار ماتئوس، کین بیش از حد مسن و خیلی گران بود.
اما حالا مشخص شده است که بایرنی‌ها، کین را چقدر ارزان خریدند. تعداد کمی بازیکن با قیمت ۹ رقمی توانسته‌اند آماری حتی نزدیک به کاپیتان تیم ملی انگلیس داشته باشند که در تنها ۱۵۹ بازی برای بایرن موفق به زدن ۱۵۶ گل شده است.
موفقت انتقال این مهاجم، اما فراتر از آمار و ارقام است. تمام اتفاقاتی که از آن زمان افتاده باعث تغییر جایگاه کین شده است، چه در انگلیس و چه در سرتاسر جهان. برای مدت زمانی بسیار طولانی، قدر کین دانسته نمی‌شد و دلیلش این بود که از نظر خیلی‌ها شرایط لازم برای شبیه بودن به یک مهاجم در کلاس جهانی را نداشت.
با این حال کین هیچوقت اجازه نداد شک و تردید مانع از موفقیتش شود و زمان کافی گذاشت تا به هدفش که کسب توپ طلا بود برسد. او در این باره در فضای مجازی نوشت: «در سکوت به سختی تلاش کنید و بگذارید موفقیت برایتان سرو صدا کند.» و در مراسم لندن نام این مهاجم - و نه کیلیان امباپه یا لامین یامال یا لیونل مسی - بود که در سرتاسر سالن به گوش رسید.
البته جوایز فردی در یک ورزش تیمی می‌تواند بی‌معنی باشد ولی برای کین، توپ طلا به منزله تاییدی جهانی است که باید سال‌ها پیش انجام می‌شد و برایش حس تایید و لذتی فراوان دارد.
برخی می‌توانند به درستی ادعا کنند که بازیکنان بهتری از کین هم بوده‌اند که هیچوقت برنده این جایزه نشدند که یکی از آنها در روز اهدای جوایز درست کنار کین ایستاده بود، اما خود تیری هانری هم مردی را که چهارمین بازیکن مسن برنده توپ طلا بود تحسین می‌کند. اسطوره آرسنال در این باره می‌گوید: «همیشه حامی هموطنان فرانسوی خودم هستم، اما باید نکته‌ای را در مورد هری کین بگویم: از همان روز اول شروع فوتبالش او را دیده‌ام. وی برای رسیدن به چیزی که امروز به آن رسید، سختی زیادی متحمل شده و شایسته دریافت این جایزه بود.»
کین حالا در ۳۳ سالگی یک فوق‌ستاره در دنیای فوتبال است.
*آرمین زمانی