ایرانِ قوی، ورزشِ قوی

      
۲۳/آبان/۱۴۰۵
|
۱۲:۱۵
|
کد خبر: ۹۵۷۸۸
۱۱:۴۱
۱۴۰۵/۰۸/۲۳

ماجرای کمک داور و یاسر آسانی؛ شاهدی دیگر برای ولنگاری در راس فوتبال

ماجرای کمک داور و یاسر آسانی؛ شاهدی دیگر برای ولنگاری در راس فوتبال

کیهان ورزشی- 

 

جنجال بازی استقلال تهران و استقلال خوزستان، یک هفته فوتبال ایران را تحت‌الشعاع خود قرار داد. بی‌آنکه بخواهیم از رفتار یاسر آسانی، بازیکن استقلال، در آن ماجرا دفاع کنیم، باید یادآور شویم که بسیاری از اهالی فوتبال طی همین روز‌های اخیر اعلام کرده‌اند چه اتفاقاتی در جریان آن بازی رخ داد که آرام‌ترین و بی‌حاشیه‌ترین بازیکن آبی‌ها این‌گونه برافروخته شد.

اینکه آیا کمک‌داور بازی به یاسر آسانی فحاشی کرده یا نه، دلیل نمی‌شود که کسی بخواهد پرخاشگری این بازیکن را توجیه کند، اما مسئله مهم این است که داور با بازیکن تفاوت دارد. داور و کمک‌داور موظف هستند خویشتن‌دار باشند و با رفتار خود بنزین روی آتش حواشی نریزند. وقتی یک داور یا کمک‌داور همچون افراد عادی عنان از کف بدهد و در مواجهه با یک اتفاق لب به فحاشی بگشاید، دیگر سنگ روی سنگ بند نمی‌شود.

این اتفاقات البته همه ریشه در همان ولنگاری خطرناکی دارد که در فدراسیون فوتبال و کمیته‌های مختلف آن شاهد هستیم. وقتی فردی در رأس دپارتمان داوری نشسته که در زمره همان مدیران نوظهور فدراسیون قرار دارد، باید هم شاهد چنین رفتار‌هایی از سوی زیرمجموعه او باشیم.

نباختن با نه بازیکن؛ نوبرانه استقلال

استقلال تهران در روزی که مقابل حریفی باانگیزه به نام استقلال خوزستان قرار گرفته بود، با وجود نه نفره شدن، توانست کار را به تساوی بکشاند. این اتفاق برای استقلالی‌ها چندان آشنا نیست و چنین بازگشت نتیجه‌ای نشان از یک اصل مهم دارد؛ اصلی که سرمربی آبی‌ها به بازیکنان خود دیکته کرده است؛ اصلی به نام جنگیدن تا آخرین لحظه.

البته در جبهه رقیب آبی‌ها - منظورمان پرسپولیس است - بار‌ها شاهد خلق این اتفاقات بوده‌ایم، اما چنین رویه‌ای در استقلال کمتر دیده شده و این تیم به‌ندرت در بازی‌هایی که به واسطه اخراج یکی دو بازیکن، توان و قدرتش کاهش یافته، ققنوس‌وار از دل خاکستر بیرون آمده است. دلیل این اتفاق مهم را باید در تغییر ذهنیت آبی‌ها جست‌و‌جو کرد؛ تغییری که برای موفقیت یک تیم از نان شب هم واجب‌تر است.

 

*حمید ترابپور

ارسال نظر
captcha