بکام نباید اخراج میشد
کیهان ورزشی-
خاویر زانتی یکی از بهترین مدافعین راست تاریخ فوتبال محسوب میشود که سالها برای اینتر و تیم ملی آرژانتین به میدان رفته است. این بازیکن در مورد دوران پر فراز و نشیب فوتبال خود گفتوگویی با مجله "فورفورتو" انجام داده که در ادامه میخوانید:
* شما در بوینسآیرس بزرگ شدید و در ابتدا باشگاه مورد علاقه دوران کودکیتان یعنی ایندپندینته، شما را قبول نکرد. آیا هیچوقت در مورد حضور در دنیای فوتبال به تردید افتادید؟
قدمهای اول من همگی به خاطر رویای فوتبال بازی کردن در کنار دوستانم و شروع دوران حرفهای در ایندپندینته شکل گرفتند، اما همان جا بود که اولین ناکامی بزرگ من اتفاق افتاد، چرا که باشگاه تصمیم گرفت به همکاری با من ادامه ندهد، چون جثهام خیلی کوچک بود. لحظه ناراحتکنندهای برای من محسوب میشد، به خصوص که همیشه هوادار ایندپندینته بودم. با این حال فوتبال همیشه به شما فرصت مجدد میدهد و راهی پیش رویتان میگذارد که برگردید. روزی در حالی که داشتم کنار پدرم کار میکردم، از من پرسید وقتی بزرگ شدم، میخواهم چه کاره شوم و من بدون تعلل پاسخ دادم: «بابا، میدانی که من عاشق فوتبالم.» و او گفت: «پس چرا دوباره نمیروی سر تمرین؟» آن سوال، خیلی اهمیت داشت. یک بار دیگر تلاش کردم و به تیم تالرس پیوستم و مسیر حرفهای من از آنجا شروع شد. یک سال آنجا بودم و بعد فرصت بازی در بانفیلد در لیگ برتر سراغم آمد و دوران حرفهای من واقعا آغاز شد.
* در دو جامجهانی ۱۹۹۸ و ۲۰۰۲ برای تیم ملی آرژانتین بازی کردید. اتفاقی خاصتر از آن را به خاطر دارید؟
نه، هیچچیزی بهتر از آن نیست. پوشیدن پیراهن تیم ملی آرژانتین رویای هر کودکی است. به خاطر دارم که در آن زمان و وقتی در خیابان و مدرسه فوتبال بازی میکردم، رویاپردازی میکردم که روزی تبدیل به بازیکنانی شوم که الگویم هستند. در نهایت توانستم در دو جامجهانی بازی کنم و این تجربهای فوقالعاده بود.
* ابتدا در جامجهانی ۹۸ فرانسه بازی کردید. چه خاطرهای از آن تورنمنت دارید؟
اول از همه، انجام دادن نخستین بازی در جامجهانی و بعد از آن گلی که مقابل انگلیس زدم تا در مرحله یک هشتم، بازی به تساوی ۲-۲ برسد.
* پیش از آن بازی حواشی زیادی به خاطر جنگ در اوایل دهه ۸۰ بین دو کشور وجود داشت. آیا بازیکنان تیم ملی آرژانتین به این موضوع فکر میکردند؟
رقابت با تیم ملی انگلیس سابقهای طولانی دارد و فراتر از فوتبال است، اما در رختکن این مسائل سیاسی را کنار گذاشتیم. پیروزی اهمیت زیادی داشت. در جامجهانی بودیم و جایی برای اشتباه وجود نداشت.
* بازی با دو پنالتی شروع شد و هر تیم یک پنالتی زد ...
اگر کمکداور ویدیویی وجود داشت، هر دو صحنه بازبینی میشد و داور تصمیمش را اصلاح میکرد. هر دو پنالتی اشتباه بود، اما در دوران متفاوتی بودیم و انتخاب دیگری نداشتیم، جز این که به تصمیمات داور احترام بگذاریم.
* گل شما از روی یک ضربه ایستگاهی تمرین شده به ثمر رسید...
آن ضربه را قبلا تمرین کرده بودیم. از وقتی به فرانسه آمدیم، در همان جلسه اول تمرین، دنیل پاسارلا، سرمربی تیم به من گفت: «اگر در این قسمت از زمین صاحب فرصتی شدیم، شوت بزن.» بارها و بارها در طول تمرینات آن را تکرار کردیم ولی هیچوقت درست انجام نشد، تا آن لحظه مهم در دیدار مقابل تیم ملی انگلیس.
* هنگام خوشحالی بعد از گل، به پای چپتان اشاره کردید. دلیلش چه بود؟
از گل خودم متعجب شده بودم، چون با پای تخصصیام نبود. لحظه منحصر به فردی بود. همه چیز بینقص اتفاق افتاد و توپ را به زاویهای فرستادم که مهارش برای دیوید سیمن غیرممکن بود. قصد اصلیام این بود که با پای راست ضربه بزنم، اما در نهایت ضربه بینقصی با پای چپم زدم. فراموش نکردنی است.
* نظرتان در مورد کارت قرمز دیوید بکام در آن بازی و جنجالهای ایجاد شده چه بود؟
همه چیز خیلی سریع اتفاق افتاد. بکام نسبت به خطای سیمئونه واکنش نشان داد، اما حواسش نبود که داور فقط چند متر آن طرفتر است. هیچ تماسی اتفاق نیفتاد. باید گفت که خشونتی وجود نداشت و بکام نباید اخراج میشد. کارت قرمز سختگیرانه بود ولی سیمئونه هم هوشمندانه عملکرد.
* خوشحالی بعد از پیروزیتان برخی از بازیکنان انگلیس را ناراحت کرد، آیا میخواستید آنها را تحریک کنید؟
هیچوقت حس نکردیم در حال بیاحترامی کردن به کسی هستیم. همیشه پیروزیهایمان را به همان شکل جشن میگرفتیم، چون خیلی باتعصب و هیجان زده بودیم. در حالی به ورزشگاه میآمدیم که آواز میخواندیم و اگر پیروز میشدیم هم به همان شکل ورزشگاه را ترک میکردیم. آنها درک کردند که در حال جشن گرفتن هستیم و بین دو تیم احترام متقابل وجود داشت.
* در یک چهارم نهایی با گل دیرهنگام دنیس برگکمپ مقابل هلند شکست خوردید. گل این بازیکن واقعا زیبا نبود؟
این گل بدون شک زیبایی زیادی داشت، نه به خاطر ضربه تمامکننده آخر، بلکه به خاطر کنترل توپ. او بعد از یک پاس ۴۰ متری توپ را به راحتی دریافت یک پاس کوتاه کنترل کرد. برگکمپ سطح بالایی داشت که برای این دنیا نبود. گل در لحظات پایانی بازی زده شد و کار ما را تمام کرد.
* در جامجهانی ۲۰۰۲ دوباره مقابل انگلیس بازی کردید. آیا حس میکردید که آنها به دنبال انتقام هستند؟
با وجود هیاهوی رسانهها، تمرکز ما روی مسائل دیگر بود. اتفاقی که بین سیمئونه و بکام افتاده بود در همان تورنمنت ماند و دیگر ادامه پیدا نکرد. مطمئنم وقتی اول بازی در سال ۲۰۰۲ با هم دست دادند، هر دو آن اتفاق را به خاطر داشتند ولی هر چه در زمین مسابقه اتفاق میافتد، همانجا هم میماند.
* پوچتینو پنالتی مشکوکی داد و انگلیس با یک گل پیروز شد. آیا آن حرکت روی مایکل اوون خطا بود؟
ما نسلی بودیم که همه ترفندهای فوتبال خیابانی را بلد بودیم و مایکل اوون از یکی از همان ترفندها استفاده کرد. پنالتی نبود ولی در نبود کمک داور ویدیویی، کار چندانی نمیشد انجام داد. از نظر من، انگلیس مستحق برد نبود. بازی برابری بود و جزئیات، برنده را معلوم کرد. باید گفت که حذف در مرحله گروهی جنجال زیادی برای آرژانتین درست کرد. هیجان زیادی در مورد آن تیم داشتیم و احساس میکردیم در اندازه خودمان ظاهر نشدیم.
* بازی نکردن در جامهای جهانی ۲۰۰۶ و ۲۰۱۰ چقدر شما را ناراحت کرد؟
خیلی ناراحتکننده بود، چون هنوز بازیکنی قدرتمند بودم که در اینتر به طور ثابت به میدان میرفتم. همه چیزم را برای تیم ملی دادم، اما این اتفاق از نظر ذهنی خیلی روی من تاثیر منفی نداشت و هر چه در توانم بود انجام دادم.
*آرمین زمانی