دلافوئنته: وفاداری به اصول، اسپانیا را قهرمان کرد
کیهان ورزشی-
سرمربی قهرمان جهان، لوئیس دلافوئنته، در گفتوگویی اختصاصی درباره هویت، ارزشها و رشد اسپانیا برای تبدیل شدن به «بهترین تیم جهان» صحبت میکند.
یک مسابقه و یک تاریخ – ۱۹ جولای ۲۰۲۶ – که برای همیشه بهعنوان یکی از بزرگترین لحظات تاریخ فوتبال این کشور در یادها خواهد ماند. پیروزی اسپانیا مقابل آرژانتین در فینال جام جهانی فیفا ۲۰۲۶، دومین قهرمانی این کشور پس از فتح جام در سال ۲۰۱۰ را به ارمغان آورد. "لاروخا" تحت هدایت لوئیس دلافوئنته، تورنمنتی را به پایان رساند که در آن پیش از بالا بردن جام، تنها یک بار دروازهاش باز شد؛ آن هم در شرایطی که تیمهایی مانند پرتغال، فرانسه و آرژانتین را از پیش رو برداشته بود.
دلافوئنته در گفتوگویی، مسیر اسپانیا از آغاز مرحله انتخابی در ۴ سپتامبر ۲۰۲۵ تا رسیدن به افتخار قهرمانی در ورزشگاه نیویورک–نیوجرسی را مرور کرد.
تنها زمان، ابعاد این دستاورد را نشان میدهد
* در هفتههایی که از قهرمانی در جام جهانی ۲۰۲۶ گذشته، چه افکاری ذهن شما را به خود مشغول کرده است؟
لوئیس دلافوئنته: درک و هضم تمام اتفاقاتی که پشت سر گذاشتهایم دشوار است. سعی میکنید آن را برای خودتان تحلیل و درک کنید، اما فکر میکنم تنها گذشت زمان است که تصویر واقعی از ابعاد آنچه به دست آوردهایم به ما خواهد داد.
ما میدانیم از چه مسیری عبور کردهایم و مهمتر از همه، میدانیم چگونه از آن عبور کردهایم. همین مسئله ما را بسیار خوشحال و بسیار مفتخر میکند و به ما کمک میکند بفهمیم که کاری تاریخی انجام دادهایم.
* مرحله انتخابی شما از ۴ سپتامبر ۲۰۲۵ آغاز شد. از نظر ذهنی، چگونه برای طی کردن تمام مسیر تا پایان آماده شدید؟
- ما همیشه، بیش از هر چیز، روی چیزهایی تمرکز میکنیم که در کنترل خودمان هستند: اینکه کارمان را بهخوبی انجام دهیم، به اصول و مدل خودمان وفادار بمانیم و بدانیم هرچه به آن ایده و فلسفه نزدیکتر باشیم، به پیروزی نیز نزدیکتر خواهیم بود.
با این حال، ما بهخوبی میدانیم که قهرمانی در جام جهانی چقدر دشوار است.
من همیشه میگفتم این یک جام جهانی تاریخی است. فراتر از واقعیت آشکار حضور ۴۸ تیم، این دوره همچنین تورنمنتی بود که قویترین مجموعه مدعیان واقعی قهرمانی را در اختیار داشت. از نظر من، شش، هفت یا حتی هشت تیم بودند که توانایی قهرمان شدن داشتند و همین موضوع چالشی را که از ابتدا دشوار بود، دشوارتر میکرد.
ما همیشه تلاش کردیم در عین بالا بردن سطح خود، به اصول مان وفادار بمانیم. من معتقدم کلید موفقیت ما، فرآیند تبدیل کردن تیم ملی به بهترین تیم جهان بود؛ و واقعا منظورم همین است: بهترین تیم جهان.
تساوی مقابل کیپورد اعتماد ما را بیشتر کرد
* کار را با تساوی بدون گل مقابل کیپورد آغاز کردید. آیا این نتیجه روی تیم تاثیر گذاشت؟
- ما میخواستیم در هر مسابقه پیروز شویم، در حالی که میدانستیم آغاز یک جام جهانی چقدر دشوار است. ما نقاط قوت کیپورد را میشناختیم: تیمی بودند که از نظر دفاعی بسیار منظم و از نظر فیزیکی بسیار قدرتمند بودند. آنها عملکرد بسیار خوبی داشتند.
در آن مسابقه نخست، همانطور که طبیعی هم بود، آن تیزی و دقت لازم را برای باز کردن دفاع تیمی با چنین ساختاری نداشتیم. این مسابقه به ما یادآوری کرد که این تورنمنت چقدر دشوار خواهد بود و اینکه چقدر اهمیت دارد در هر مسابقه در بهترین فرم خود باشیم.
این نتیجه هیچ تاثیر منفیای بر ما نداشت؛ اگر چیزی وجود داشت، این بود که اعتقاد ما را برای ادامه دادن مسیر خودمان تقویت کرد.
* قهرمان شدید، در حالی که فقط یک گل دریافت کردید؛ از تیم پرتغال با خط میانی در کلاس جهانی عبور کردید، در برابر فرانسهای با کیفیت هجومی فوقالعاده قرار گرفتید و آرژانتین را نیز مهار کردید...
- من قبلا روی کلمه "تیم" تاکید کردهام. ما همیشه درباره نقاط قوت خاص هر حریف صحبت میکردیم، چون هرکدام از آنها ویژگیهای متفاوتی داشتند.
اما یک موضوع بسیار مهم این بود که بازیکنان احساس کنند، هرچند مقابل تیمهای ملی بزرگ قرار میگیریم، این تیمها هستند که باید مقابل بهترین تیم موجود قرار بگیرند. این مفهوم اعتمادبهنفس و قدرت زیادی به ما میداد.
آن کلمهای که استفاده میکردیم – خانواده – از قلب مان میآمد. بازیکنان احساس میکردند بخشی از چیزی بزرگتر از فوتبال هستند. چیزی فراتر وجود داشت که ما را به یکدیگر پیوند میداد. در کنار استعداد فوتبالی، همین مسئله یکی از بزرگترین نقاط قوت این گروه بود.
* مقابل پرتغال و بلژیک در دقایق پایانی پیروز شدید و در برابر آرژانتین در وقتهای اضافه به برتری رسیدید ولی همیشه این احساس وجود داشت که اسپانیا کنترل مسابقه را در اختیار دارد.
- در تحلیلهای پس از مسابقات و بعد از هر بازی، احساس میکردیم مسابقات تحت کنترل ما بودهاند؛ در عین حال، کاملا از مشکلاتی که هر حریف برایمان ایجاد میکرد آگاه بودیم. هیچ حریفی وجود نداشت که بتوان دربارهاش گفت: "آنها از ما بهتر بودند. "
ویسنته دلبوسکه، مربیای که تحسین زیادی برای او قائلم، همیشه میگفت: «دقیقا همانطور انجام شد که اسپانیا میخواست.» و این واقعا درست است.
ما میدانستیم پیروز شدن در یک مسابقه جام جهانی چقدر دشوار است. شایسته آن بودیم که همه مسابقات را با اختلاف بیشتری ببریم، اما مقابل بهترینهای جهان قرار داشتیم. نتایج و فرآیندی که طی کردیم، دقیقا همانطور بود که برنامهریزی کرده بودیم.
از نسلهای جوان تا قله فوتبال جهان
* بعد از سالها حضور در ساختار تیم ملی و کار کردن با بازیکنانی که مدت زیادی بود آنها را میشناختید، آیا فرصتی داشتید به معنای رسیدن به فینال جام جهانی فکر کنید؟
- این دقیقا شبیه یک فیلمنامه کامل و بینقص بود. من بیش از یک دهه، بیش از هر چیز، با نسلهای ۱۹۹۶ و ۱۹۹۷ کار کردهام: قهرمانی در مسابقات قهرمانی زیر ۱۹ سال اروپا، قهرمانی در مسابقات قهرمانی زیر ۲۱ سال اروپا، کسب مدال نقره المپیک و تمام افتخاراتی که با همین گروه در تیم ملی بزرگسالان به دست آوردهایم. بازیکنان دیگری نیز در طول مسیر به جمع ما اضافه شدند ولی با آنها هم مدت زمانی کار کرده بودم؛ بهویژه در تیم زیر ۲۱ سال.
وقتی به پایان آن نخستین سفر میرسید، احساس غرور میکنید که شاهد رشد این پسرها بودهاید. من آنها را زمانی دیدم که ۱۶ ساله بودند و امروز در بالاترین سطح فوتبال جهان قرار دارند.
اینکه چنین مسیری را با یکدیگر طی کردهایم، فوقالعاده است. در نهایت، همهچیز به انسانها مربوط میشود؛ موضوعی فراتر از مسائل صرفا حرفهای.
نمیتوانستیم از ایده خودمان فاصله بگیریم
* برای فینال مقابل آرژانتین چگونه آماده شدید؟ این مسابقه لایههای زیادی داشت: بازی برای جام جهانی، رویارویی با مدافع عنوان قهرمانی و تلاش برای تحمیل هویت اسپانیا...
- ما کاملا روشن میدانستیم در آن فینال چه نقشی باید ایفا کنیم. نمیتوانستیم از ایده و فلسفه خودمان فاصله بگیریم. هر چیزی که ما را به سبک فوتبال آرژانتین یا به نوع فوتبالی که اروگوئه پیشتر بازی کرده بود نزدیک میکرد، ما را از شانس پیروزی خودمان دورتر میکرد.
بازیکنان حرفهایگری، مسئولیتپذیری، آرامش و خونسردی فوقالعادهای از خود نشان دادند و هرگز وارد بازی حریف نشدند. ما همیشه خودمان بودیم.
نتیجه میتوانست راحتتر و با اختلاف بیشتری رقم بخورد، چون فرصتهایی داشتیم که دو یا سه گل پیش بیفتیم. قطعا در آن صورت، مسابقه متفاوتی میشد، اما حتی با وجود این، اتفاقات آن بازی اعتقادات فوتبالی ما را بیش از پیش تقویت کرد.
ما با این باور بزرگ شدهایم و این نسل از فوتبالیستها نیز با چنین باوری رشد کردهاند که باید کار کرد، باید رنج کشید، باید فهمید که هیچ چیز بهراحتی به دست نمیآید و باید تا آخرین لحظه متمرکز ماند.
حتی وقتی آرژانتین با ۱۰ بازیکن بازی میکرد، کافی بود ما در یک ضربه ایستگاهی یک لحظه غفلت کنیم تا آنها بتوانند گل تساوی را به ثمر برسانند.
همین موضوع باعث شد رضایت و خشنودی ما از رسیدن به این نتیجه از طریق سختکوشی و تحمل رنج، حتی بیشتر شود.
هر ۲۶ بازیکن مهم هستند
* نیکو ویلیامز پاس گل را داد و فران تورس گل را زد. نیکو به دلیل مشکلات آمادگی جسمانی با دقت مدیریت شده بود، در حالی که فران تا آن لحظه هنوز گل نزده بود. آیا این موضوع بازتاب همان مفاهیم «فیلمنامه» و «خانواده» است؟
- دقیقا. این موضوع چیزی را که ما در هر اردوی تیمی تلاش میکنیم تقویت کنیم، برجسته میکند: هر ۲۶ بازیکن مهم هستند.
ما دادههایی در اختیار داریم که نشان میدهند بازیکنانی که برای جایگزینی همتیمیهایشان وارد زمین شدهاند، در تصمیمگیری درباره بیش از ۷۰ درصد مسابقات ما نقش داشتهاند.
اینکه یک بازیکن از ابتدا در ترکیب باشد یا در دقیقه ۸۰ وارد زمین شود، مسئله اصلی نیست. اگر بتوانید در دقیقه ۸۰ حتی تعیینکنندهتر باشید، همانطور که در جام جهانی و یورو شاهد آن بودهایم، آن چیزی است که اهمیت دارد و این همان ارزشی است که این گروه به مفهوم تیم میدهد.
همه مهم هستند. یکی از نقاط قوت ما فروتنی است: پذیرفتن نقش خود و حفظ مثبت بودن و غرور شخصی. خیر و صلاح جمع، بهطور طبیعی، پیش از منافع فردی قرار میگیرد ولی این اتفاق فقط به این دلیل رخ میدهد که ما گروهی ساختهایم که بر چنین ارزشهایی استوار است.
* لیونل مسی بهتازگی اعلام کرده است که از تیم ملی آرژانتین بازنشسته میشود. آیا این موضوع ارزش آن پیروزی تاریخی را حتی بیشتر میکند؟
- من، البته، یکی از تحسینکنندگان مسی هستم. او میراثی فوتبالی از خود بر جای خواهد گذاشت که درست مانند قهرمانی ما، با گذشت زمان ارزشمندتر خواهد شد.
ما در آینده بیش از پیش ارزش قهرمانی خود در جام جهانی را درک خواهیم کرد و همچنین بیشتر از همیشه متوجه خواهیم شد که مسی برای فوتبال چه معنایی داشته است.
اینکه فرصت بازی در فینال جام جهانی مقابل مسی و آن مجموعه ستارههای آرژانتین را داشتیم، بدون شک ارزش بسیار زیادی به دستاورد ما اضافه میکند.
با گذشت زمان، همچنین با وضوح بیشتری درک خواهیم کرد که چگونه به این موفقیت دست پیدا کردیم.
*سید محمدطاهر شاهین