ایرانِ قوی، ورزشِ قوی

      
۰۸/شهريور/۱۴۰۵
|
۱۵:۰۴
|
کد خبر: ۹۴۸۸۷
۱۲:۳۳
۱۴۰۵/۰۶/۰۷
زلاتان ابراهیموویچ، دیدیه دروگبا و ...

بهترین خرید‌های مورینیو

بهترین خرید‌های مورینیو

کیهان ورزشی- 

 

ژوزه مورینیو در حال سپری کردن تابستانی بسیار شلوغ است. رئال‌مادرید با بازگرداندن این مربی ۶۳ ساله و بعد از ناکامی در کسب حتی یک جام در دو سال اخیر، روند باز‌سازی خود را سپری می‌کند. سفیدپوشان مادریدی به شدت از مورینیو حمایت و تا این لحظه در حدود ۲۰۰ میلیون یورو برای یان دیومانده، مارک کوکوریا و دنزل دامفریس خرج کرده‌اند. آنها در ضمن برناردو سیلوا و ابراهیما کوناته را نیز به طور رایگان به خدمت گرفته‌اند. اینها را به تیمی اضافه کنید که از قبل هم فوق‌ستارگانی نظیر کیلیان امباپه، وینیسیوس جونیور و جود بلینگام داشت.

به نظر می‌رسد مادریدی‌ها حالا آماده هستند تا بارسلونا را به چالش بکشند و یک بار دیگر تا مراحل پایانی لیگ قهرمانان پیش بروند.

مورینیو در دوره قبلی حضورش در پایتخت اسپانیا رئال‌مادرید را در فصل ۲۰۱۱-۲۰۱۰ با ۱۰۰ امتیاز قهرمان کرد و سابقه کسب لیگ قهرمانان با پورتو و اینتر را نیز در کارنامه دارد. به همین خاطر هم او اطمینان دارد که می‌تواند یک بار دیگر قهرمانی را به برنابئو بیاورد و از خرید‌های جدیدش نهایت استفاده را ببرد.

سابقه او ثابت کرده است که مربی سابق چلسی و منچستریونایتد چشم تیزبینی برای شناسایی ستاره‌ها و خرید ارزان آنها دارد. نشریه "گل" تعدادی از بهترین خرید‌های دوران حرفه‌ای مورینیو تا امروز را آورده که در ادامه می‌خوانید:

زلاتان ابراهیموویچ (از پاری‌سن‌ژرمن به منچستریونایتد، رایگان)

ابراهیموویچ با پیوستن به منچستریونایتد به صورت رایگان در سال ۲۰۱۶ یک بار دیگر به مربی سابقش در اینتر ملحق شد، آن هم بعد از سپری کردن بهترین فصل دوران فوتبالش. مهاجم سوئدی در ۵۱ بازی برای تیم پاریسی در آخرین فصل حضورش ۵۰ گل زد. با این حال خیلی از منتقدین بر این باور بودند که یونایتد خیلی دیر برای جذب او  که در آن زمان ۳۴ ساله شده بود، اقدام کرده است.

ابراهیموویچ به سبک خودش جواب منتقدان را داد و در فصل ۲۰۱۷-۲۰۱۶ توانست ۲۸ بار گلزنی کند و نقشی کلیدی در فتح لیگ کاپ و لیگ اروپا داشته باشد. با این حال مصدومیتی جدی دومین فصل این مهاجم کهنه‌کار را در اولدترافورد تحت تاثیر قرار داد و او به لیگ آمریکا رفت. او منچستر را به عنوان یک قهرمان، ترک و روحیه برنده را به بازیکنان تیم تزریق کرد.

سسک فابرگاس (از بارسلونا به چلسی، ۲۷ میلیون پوند)

تلاش چلسی برای جذب فابرگاس در سال ۲۰۱۴ در زمان خود به چشم یک ریسک بزرگ دیده می‌شد، چرا که او سه سال نه چندان درخشان را در بارسلونا سپری کرده بود. با این حال، مورینیو توانست بهترین بازی‌ها را از هافبک سابق آرسنال بگیرد و فابرگاس در اولین فصل خود در استمفوردبریج ۱۸ پاس گل داد تا این تیم به قهرمانی لیگ برتر برسد. مورینیو با هوشیاری زیاد از این بازیکن در پستی عقب‌تر استفاده کرد تا فابرگاس مانند پلی میان دفاع و حمله شود. فابرگاس که از سوی مورینیو لقب "استاد" را گرفته بود، با نبوغ خود سطح چلسی را ارتقا داد و رابطه‌ای بسیار عالی با دیوگو کوستا، مهاجم تیم داشت. این هافبک اسپانیایی بعد از جدایی مورینیو هم برای چلسی تاثیرگذار بود و در فصل ۲۰۱۷-۲۰۱۶ نیز یک بار دیگر و این بار با کونته، آبی‌ها را به قهرمانی در لیگ رساند.

مایکل اسین (از لیون به چلسی، ۴/۲۴ میلیون پوند)

چلسی در تابستان ۲۰۰۵ رکورد نقل و انتقالات خود را شکست تا مایکل اسین را از لیون به خدمت بگیرد و این هافبک غنایی نشان داد که ارزش این پول را داشته است. اسین همان هافبکی بود که با فیزیک خود هر حریفی را مغلوب می‌کرد و قدرت بازی‌خوانی خیلی خوبی داشت.

ضمن این که شوت از راه دور فوق‌العاده او به آرسنال در سال ۲۰۰۶ یکی از بهترین گل‌های تاریخ لیگ برتر به حساب می‌آید. دومین قهرمانی چلسی در لیگ با مورینیو با کمک اسین به دست آمد و این بازیکن در نهایت ۹ سال در چلسی ماند و حتی لیگ قهرمانان را نیز فتح کرد. بعد از آخرین فصل اسین در چلسی، مورینیو این بازیکن را با قراردادی قرضی به رئال‌مادرید برد. مربی پرتغالی در مورد تاثیرگذاری این هافبک سه جمله کوتاه گفته است: «اگر می‌شد ۱۱ اسین داشته باشم، همه جام‌ها را می‌بردم. او فوق‌العاده بود. یک حرفه‌ای باورنکردنی.»

بنی مک‌کارتی (از سلتاویگو به پورتو، ۳ میلیون پوند)

بنی مک‌کارتی اول به صورت قرضی در فصل ۲۰۰۲-۲۰۰۱ در پورتو توپ زد و با مورینیو آشنا شد و توانست در تنها ۱۱ بازی ۱۲ گل به ثمر برساند، اما محدودیت‌های مالی باعث شد پورتو نتواند این بازیکن را بخرد. خوشبختانه برای پورتویی‌ها، مک‌کارتی فصل بعد به ندرت برای سلتا بازی کرد و راه را باز کرد تا انتقال با مبلغ ۳ میلیون پوند انجام شود که فوق‌العاده بود.

این مهاجم اهل آفریقای جنوبی با ۲۵ گل بهترین گلزن پورتو در فصل ۲۰۰۴-۲۰۰۳ شد که دو گل آن در لیگ قهرمانان و در جریان برد مشهور مقابل منچستریونایتد بود. مورینیو می‌توانست برای گلزنی و پرس بی‌امان روی مک‌کارتی حساب کند. در آن زمان پورتو بازیکنان تکنیکی‌تری هم داشت که به خاطر قهرمانی در لیگ پرتغال و لیگ قهرمانان تحسین شدند ولی هیچ‌کس به اندازه مک‌کارتی سختکوش نبود.

دیوگو کوستا (از اتلتیکومادرید به چلسی، ۳۲ میلیون پوند)

مورینیو بعد از هت‌تریک کوستا مقابل سوانسی در سال ۲۰۱۴ گفته بود: «او یکی از بهترین مهاجمان فعلی دنیای فوتبال است. وی بازیکنی خاص است.» هیچکس نمی‌توانست با این اظهارات مخالفت کند، به خصوص که در پایان آن فصل کوستا در تنها ۲۶ بازی در لیگ ۲۰ گل زده و نشان داده بود به طور کامل ارزش ۳۲ میلیون پوندی که چلسی به اتلتیکومادرید برای جذب این بازیکن داده بود را دارد.

تاثیرگذاری مقابل دروازه و قدرت بدنی بالای او به عنوان مهاجم به چلسی برتری‌ای در کورس قهرمانی داده بود که همه مدافعین تیم‌های بالای جدولی را به وحشت می‌انداخت. کوستا مهاجمی بی‌همتا بود که شهرت خود را با دومین قهرمانی لیگش در سال ۲۰۱۷ بیشتر از قبل کرد.

دیه‌گو میلیتو (از جنوا به اینتر، ۲۲ میلیون پوند)

وقتی دیه‌گو میلیتوی ۳۰ ساله در سال ۲۰۰۹ از جنوا به اینتر پیوست، به هیچ عنوان مهاجم مشهوری نبود. او در طول ۴ سال در رئال‌زاراگوزا و جنوا آمار قابل توجه ۷۷ گل را به ثبت رساند، اما هیچگاه در بالاترین سطح بازی نکرده بود.

با این حال او بدون هیچ مشکلی در ترکیب اینتر جا افتاد و تبدیل به " قاتل" در سیستم ضدحملاتی شد که برایش به شدت مناسب بود. سه گانه اینتر بدون این مهاجم آرژانتینی هیچوقت شکل نمی‌گرفت. او گل قهرمانی را در جام حذفی به اینتر زد و تنها گل هفته آخر تیمش در سری آ را مقابل سیه‌نا به ثمر رساند تا اینتر فاتح اسکودتو شود و سپس در جریان برد دو بر صفر مقابل بایرن مونیخ در فینال لیگ قهرمانان، زننده هر دو گل بود.

میلیتو به جز این در تمامی مراحل حذفی لیگ قهرمانان برای تیمش گلزنی کرد. او در دویدن‌های به موقع استاد بود و در اطراف محوطه جریمه حریفان خطر زیادی داشت و هر وقت که اینتر توپ را از دست می‌داد با شجاعت برای باز پس‌گیری آن تلاش می‌کرد. اگر چه میلیتو بهترین خرید دوران حرفه‌ای مورینیو نیست، اما قطعا یکی از برجسته‌ترین‌ها است.

وسلی اشنایدر (از رئال‌مادرید به اینتر، ۱۳ میلیون پوند)

رئال‌مادرید در آگوست ۲۰۰۹ وسلی اشنایدر را در ازای نیمی از مبلغی که دو سال قبل برای خرید این بازیکن از آژاکس پرداخته بود، به اینتر فروخت. در حقیقت این هافبک فدا شد تا جا برای حضور کریستیانو رونالدو و کاکا در برنابئو باز شود. مورینیو قدر بازیکن ۲۵ ساله هلندی را دانست و تیم اینترش را حول محور او بنا کرد.

اشنایدر در پست بازیکن شماره ۱۰ درخشید و بسیاری از بهترین عملکردهایش را برای لیگ قهرمانان کنار گذاشت که قابل توجه‌ترین آنها در جریان برد مقابل بارسلونا بود که یک گل زد و یک پاس گل داد. او در آن فصل لیگ قهرمانان بیش از هر کسی پاس گل (۶) داد و مقابل دینامو کی‌یف در مرحله گروهی هم در دقیقه ۸۹ گل پیروزی تیمش را زد تا اینتر از حذف زودهنگام خلاص شود.

عجیب بود که رای‌دهندگان توپ طلا، سال فوق‌العاده این بازیکن را - که شامل رسیدن به فینال جام‌جهانی با هلند نیز می‌شد - نادیده گرفتند. او لایق فتح این جایزه بود ولی حتی در میان سه نفر برتر نیز جای نگرفت. مورینیو هنوز هم قدردان اوست و گفته است: «اشنایدر سه گانه را به من داد. او بهترین سال تمام دوران حرفه‌ای مرا ساخت.»

ریکاردو کاروالیو (از پورتو به چلسی، ۲۰ میلیون پوند)

وقتی مورینیو در سال ۲۰۰۴ از پورتو به چلسی رفت، ریکاردو کاروالیو را نیز با خود برد و بازیکن پرتغالی توانست خود را به عنوان یکی از بهترین مدافعین میانی جهان ثابت کند. کاروالیو خیلی زود هماهنگی خوبی با جان تری پیدا کرد و همکاری آنها دیواری محکم مقابل دروازه چلسی ایجاد کرد تا آبی‌ها بعد از ۵۰ سال به اولین قهرمانی خود در لیگ برسند.

تری به عنوان کاپیتان تیم توجهات بیشتری به خاطر دریافت کم‌ترین گل ممکن در یک فصل (۱۵ گل) دریافت کرد، اما قدرت پیش‌بینی و مهارت‌های فنی کاروالیو هم به اندازه تری اهمیت داشت. این ملی‌پوش پرتغالی، سرعت زیادی هم داشت و می‌توانست توپ را از چنگ مهاجمین در بیاورد. مورینیو یک بار کاروالیو را "مدافع ایده‌آل" خود نامید و چلسی مشخصا دیگر بازیکنی شبیه به او نداشته است. این دو برای سومین بار در سال ۲۰۱۰ در رئال‌مادرید با یکدیگر همکاری کردند و توانستند لالیگا و جام‌حذفی را در کنار هم فتح کنند.

ساموئل اتوئو (از بارسلونا به اینتر، ۴۰ میلیون پوند + ابراهیموویچ)

مورینیو در سال ۲۰۰۹ از این که می‌دید ابراهیموویچ اینتر را ترک می‌کند تا به بارسلونای پپ گواردیولا بپیوندد به شدت عصبانی بود. مهاجم سوئدی به تازگی با زدن ۲۹ گل جام قهرمانی سری آ را بالای سر برده بود ولی به خاطر سودای فتح لیگ قهرمانان به سران اینتر فشار آورد تا به بارسلونا برود.

در نهایت مشخص شد که اینتر معامله‌ای فوق‌العاده انجام داده است. آنها ۴۰ میلیون پوند گرفتند که کمک کرد میلیتو و اشنایدر را بخرند و ساموئل اتوئو نیز از نیوکمپ به سن‌سیرو آمد. مورینیو در این باره گفته بود: «هیچ مربی به خاطر از دست دادن ابراهیموویچ خوشحال نمی‌شود، اما کسی هم از داشتن اتوئو ناراضی نیست. یک بازیکن برجسته را از دست دادیم ولی یک بازیکن برجسته دیگر گرفتیم.»

اتوئو با وجود این که از پست همیشگی خود یعنی مهاجم نوک به کناره‌ها منتقل شد، کاری کرد که کسی دلتنگ ابراهیموویچ نشود. مهاجم کامرونی غرور خود را کنار گذاشت تا یکی از جنگجویان مورینیو باشد و کار‌های دفاعی را ارجح بر حمله قرار داد. با این حال باز هم توانست ۱۶ گل بزند تا اینتر همه عناوین موجود را فتح کند، اما باید گفت که فداکاری اتوئو برای انجام کار‌های دفاعی یکی از اتفاق‌های کاملا ضروری برای سیستم مورینیو بود.

هیچ بازیکن دیگری به جز اتوئو تا به حال موفق نشده با دو باشگاه متفاوت به صورت پیاپی فاتح سه گانه شود و این که فتح لیگ قهرمانان با شکست دادن بارسا و ابراهیموویچ در نیمه‌نهایی به دست آمد، این قهرمانی را برای اتوئو شیرین‌تر هم کرد. این اولین باری بود که مورینیو مچ گواردیولا را خواباند و درد آن تا مدت‌ها پپ را آزار می‌داد.

دیدیه دروگبا (از مارسی به چلسی، ۲۴ میلیون پوند)

دیدیه دروگبا به اعتراف خود در اولین فصل حضورش در چلسی نتوانست انتظارات را برآورده کند و تنها ۱۰ گل در لیگ زد و همین باعث شد تا قبل از شروع فصل ۲۰۰۶-۲۰۰۵ به فکر بازگشت به مارسی بیفتد. با این حال، مورینیو می‌دانست که دروگبا چه توانایی‌هایی دارد و با موفقیت این مهاجم را از تصمیم خود منصرف کرد. دروگبا در این باره می‌گوید: «مورینیو گفت اگر می‌خواهی تنها شاه میدان باشی، برگرد به همان تیمی که سابقا در آن بازی می‌کردی و ۱۰۰ گل زدی، اما اینجا در چلسی ۲۲ شاه وجود دارند. باید این موضوع را بپذیری و در کنار آنها کار کنی یا از تیم جدا شوی.» این صحبت‌ها به دروگبا انگیزه داد تا به کار خود ادامه دهد و تبدیل به یکی از اسطوره‌های تمام ادوار تاریخ لیگ برتر بشود.

در طول دو فصل بعدی دروگبا ۴۹ گل در تمام مسابقات زد و اولین آقای گلی خود در لیگ برتر را به دست آورد. او در روز‌های اوجش توقف‌ناپذیر بود و لمس توپی عالی و قدرتی ترسناک داشت. وی هر حریفی را به وحشت می‌انداخت و برای حضور در سخت‌ترین مسابقات ساخته شده بود.

دروگبا در سال ۲۰۱۲ و بعد از زدن گل تساوی در جریان قهرمانی تیمش مقابل بایرن، چلسی را ترک کرد ولی مورینیو در ۳۶ سالگی این بازیکن را به استمفوردبریج برگرداند. اگر چه دروگبا در مقطع دوم حضورش در چلسی به عنوان جایگزین کوستا بازی می‌کرد، اما در ۴۰ بازی در مسیر رسیدن به چهارمین قهرمانی خود در لیگ برتر، ۷ گل مهم زد تا مورینیو به او لقب "باارزش‌ترین بازیکن چلسی" را بدهد.

 

*آرمین زمانی

برچسب ها:
ارسال نظر
captcha