در جستجوی "حکم" و رفع "تعارض منافع"
کیهان ورزشی-
در تعطیلات فیفا دی هم زمان مربیان تیمهای ملی و امید فوتبال ما اقدام به دعوت از بازیکنان منتخب خود و تشکیل اردوی تدارکاتی کردند. در این میان امیر قلعه نویی از ۲۹ بازیکن و یحیی گل محمدی از ۳۰ بازیکن دعوت به عمل آوردند. با این تفاوت که تیم ملی اردوی آماده سازی خود را برای شرکت در مسابقات بصره عراق و انجام دو بازی مقابل تیمهای ملی فوتبال فلسطین و عراق آماده میکند، اما هنوز برنامهای برای انجام بازیهای دوستانه تیم فوتبال امید اعلام نشده است! مساله قابل تامل دیگر آن است که ظاهرا طبق هماهنگیهای به عمل آمده حق تقدم دعوت از بازیکنان با شرایط سنی تیم امید، به تیم ملی فوتبال داده شده است! تا در این اردو بازیکنانی، چون محمد مهدی زارع، امیر محمد رزاقی نیا، اسماعیل قلی زاده و کسری طاهری که میتوانستند اولین تجربه کار خود را با کادر فنی جدید تیم امید کسب کنند به اردوی تیم ملی فوتبال بروند. در این میان طبق اخبار به دست آمده کسری طاهری متاسفانه مجددا در تیم ملی فوتبال، این بار در زمان تمرینات مصدوم شد! تا هم فرصت کسب تجربه احتمالی بازی در تیم ملی را از دست بدهد و هم فرصت آشنایی با تفکرات یحیی گل محمدی را با ذکر این واقعیت که سرمربی تیم امید هم متقابلا فرصت هماهنگی این چهار بازیکن تاثیر گذار را در قالب کار تیمی در این اردو از دست داد!. در مقابل در بین نفرات دعوت شده به اردوی تیم امید ما به نام هشت نفر بازیکن: "آرشا شکوری (لوسیل قطر) در پست دروازه بان، ابوالفضل کوهی (نساجی مازندران) سید مهدی مهدوی (آلومینیوم اراک) و مسعود محبی (خیبر خرمآباد) در پست دفاع، یوسف مزرعه (فولاد خوزستان)، مبین دهقان (الوحده امارات) در پست هافبک و محمدحسین صادقی (پرسپولیس) و پوریا شهرآبادی (پرسپولیس) در پست حمله بر میخوریم" که در مقایسه با سایر نفرات، از تجربه بیشتر و سابقه حضور در اردوی تیم امید و حتی تیم ملی برخوردار هستند. اما چه کسی است که نداند مسعود محبی و آرشا شکوری علی رغم داشتن تجربه حضور در اردوی تیم ملی عملا شانسی برای دعوت به این تیم نداشتند؟!. جایی که بازیکنان هم پستی چون: پیام نیازمند، حبیب فر عباسی و محمد خلیفه درون دروازه، عارف آقاسی، سامان فلاح، امین حزباوی، محمد قربانی و علی نعمتی در اردو حاضر هستند. ما به خوبی آگاه هستیم که تعویق یک ساله مسابقات جام ملتهای آسیا موضوع آغاز فرآیند تغییر نسل در تیم ملی فوتبال ایران را ضروریتر کرده و خود نیز بارها در این خصوص گفته و نوشتهایم که باید بازیکنان جوان بیشتری به تیم ملی دعوت شوند و شانس بازی در دیدارهای تدارکاتی را هم داشته باشند. اما جوانگرایی تیم ملی باید به شکلی صورت گیرد که دست تیم امید از اکثر بازیکنان خوب که شایسته حضور در تیم ملی هستند بدین ترتیب کوتاه نشود، تا حداقل سهم بیشتری از بازیکنان جوان که در شرایط سنی حضور در مسابقات فوتبال المپیک ۲۰۲۸ قرار دارند به تیم امید برسد و آنها بتوانند در اردوهای آماده سازی در اختیار تیم امید و یحیی گل محمدی قرار گیرند. مگر آن که صعود به مسابقات المپیک اولویت اول فوتبال ما نباشد و یا سرمربی تیم ملی بخواهد این گروه از بازیکنان جوان نوزده ساله را در ترکیب اصلی تیم ملی جا بیاندازد و قید بازیکنان بالای بیست و سه سال و زیر بیست و پنج سال جانشین را در تیم ملی برای شرکت در مسابقات جام ملتهای آسیا بزند! یعنی بهتر از آنها در پستهای مورد نظر، بازیکنی در فوتبال ایران یافت نشود! به هر ترتیب موفقیت هر دو تیم، برای فوتبال ایران با اهمیت است و ترجیح یکی بر دیگری، ایجاد تبعیض در برگزاری اردو، دیدارهای تدارکاتی و حق اولویت در دعوت از بازیکنان، امری بی معنی و بدون توجیه به نظر میرسد. مجددا تاکید میکنیم استفاده از لیست مشترک بازیکنان جهت حضور در تیمهای ملی و امید فوتبال کشورمان باید: "با هماهنگیهای کامل، در نظر گرفتن نیازهای فنی و بازیکنان جانشین موجود با بالاترین میزان ممکن تعامل دو جانبه، انجام شود. " آیا ما در تشکیلات فدراسیون فوتبال خود "حکمی" برای این منظور سراغ داریم؟ حکمی که با دانش فنی، اشراف کامل به این حوزه و تجربه و جایگاهی شناخته شده در فوتبال ایران به طور مشترک مورد قبول و وثوق هر دو سرمربی تیم ملی و تیم امید فوتبال کشورمان باشد؟ آیا کمیته فنی ما چنین جایگاهی در فدراسیون فوتبال دارد؟ آیا سازمانی به نام سازمان تیمهای ملی در فوتبال ما تعریف شده است؟ آیا پست مدیریت تیم ملی در اختیار افراد فنی و کاردانی قرار گرفته است؟ مدیری که بتواند بر اساس منافع و مصالح ملی فوتبال ایران تصمیم گیری و تصمیم سازی کرده و تعارض منافعی در تصمیم گیریها مشاهده نشود؟ راستی پست مدیر تیمهای ملی در اختیار چه افرادی قرار گرفته است؟ آیا فدراسیون فوتبال علاقهای به ساختار سازی و تعریف مجدد و صحیح جایگاه افراد در مناصب مختلف دارد؟ امیدواریم به این سوالها بیشتر فکر شود!
*مازیار مهرانی