خانه‌ای در شان استقلال و پرسپولیس
کیهان ورزشی-
یاسر آسانی، ستاره استقلال، در نشست خبری پیش از دیدار مقابل الشمال قطر، با اشاره به جایگاه این باشگاه در فوتبال آسیا گفت: «استقلال بزرگ‌ترین نام در آسیاست.» او همچنین از هواداران خواست با حضور در ورزشگاه بین‌المللی بصره، فضایی شبیه به یک مسابقه خانگی برای آبی‌پوشان ایجاد کنند؛ درخواستی که بار دیگر مسئله نداشتن ورزشگاه اختصاصی استقلال را به یاد می‌آورد.
صحبت‌های آسانی درباره بزرگی نام استقلال درست است، اما در کنار این اعتبار و پیشینه، یک واقعیت تلخ وجود دارد؛ استقلال برای برگزاری مسابقه خانگی خود باید راهی کشوری دیگر شود و در ورزشگاهی غیر از خانه واقعی‌اش به میدان برود. این اتفاق تنها مختص استقلال نیست و پرسپولیس نیز سال‌هاست با همین مشکل دست‌وپنجه نرم می‌کند. دو باشگاهی که بخش بزرگی از تاریخ فوتبال ایران را ساخته‌اند و میلیون‌ها هوادار دارند، پس از گذشت چندین دهه هنوز صاحب ورزشگاه اختصاصی خود نشده‌اند. این مسئله نه با اعتبار این دو باشگاه تناسب دارد و نه در شأن نام و جایگاه آنهاست. استقلال و پرسپولیس نباید برای میزبانی از رقیبان خود، هر بار چشم‌انتظار تصمیم‌ها و امکانات دیگران باشند. ورزشگاه اختصاصی تنها یک زمین فوتبال و چندین سکو نیست؛ بخشی از هویت و اعتبار یک باشگاه بزرگ است و می‌تواند زمینه‌ساز درآمدزایی، برنامه‌ریزی بلندمدت و ارتباط عمیق‌تر با هواداران باشد.
ساخت چنین مجموعه‌هایی طبیعتاً به سرمایه و مدیریت نیاز دارد، اما نمی‌توان پذیرفت که این مطالبه پس از سال‌ها همچنان در حد وعده باقی بماند. هواداران استقلال و پرسپولیس شایسته آن هستند که تیم‌های محبوبشان در خانه خودشان به میدان بروند؛ خانه‌ای که نام و هویت باشگاه را داشته باشد و در روز‌های بزرگ، میزبان شور و اشتیاق میلیون‌ها هوادار باشد. بزرگی استقلال و پرسپولیس فقط به افتخارات گذشته و نام پرآوازه آنها نیست؛ این بزرگی باید در امکانات و زیرساخت‌هایشان هم دیده شود. داشتن ورزشگاه اختصاصی، کمترین انتظاری است که از این دو باشگاه تاریخی می‌توان داشت.
*اشکان رضایی